توجیه ساختاری به مثابه دستاورد درون گروی آئودی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری / دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
2 هیات علمی دانشگاه شهید رجایی
3 استاد دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
4 دانشجوی دکتری/دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران مدرِّس حق التدریس/دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان
doi
چکیده
تحلیل سه جزئی متعارف درباره معرفت، معرفت را باورِ صادقِ موجه میداند و ضابطه ی معرفت را تحقق سه شرط باور، صدق، و توجیه معرفی میکند. در این میان شرط توجیه بیش از دو شرط دیگر محل بحث بوده است. معرفت شناسان عموماً توجیه را در دو قسم توجیه باوری و توجیه وضعیتی پیگیری می کنند. لیکن آئودی، توجیه را چهار قسم می داند؛ توجیه باوری، توجیه وضعیتی، توجیه گزاره ای و توجیه ساختاری. توجیه ساختاری نوآوری و حاصل دیدگاه درونگروانه ی آئودی به توجیه است. درون-گروی و برونگروی دو دیدگاه رقیب در تبیین معرفت و توجیه هستند. آئودی در توجیه قائل به درون-گروی مبتنی بر دسترسی اقلّی است و توجیه ساختاری ثمره ی دیدگاه خاص وی به توجیه است. با عنایت به اینکه، یکی از انتقادات مهم برونگروان به درونگروی، نامتعیّن و ذهنی دانستن آن است، پیامد نوآوری آئودی، صورت بندی و تعیّن توجیه در رویکرد درون گروانه به عنوان یک فرآیند از ابتدا تا رسیدن به توجیه باوریِ مورد نیاز برای معرفت، و در نتیجه تقویت دیدگاه درون گروی به توجیه در مقابل برون گروی است. در این پژوهش از روش تحلیل محتوا استفاده شده است.