دانش، نگرش و مهارت کشاورزان چغندرکار استان خراسان رضوی در زمینه شیوههای مدیریت پایدار خاک زراعی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده تربیت مدرس.
2 استاد گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده تربیت مدرس.
3 استاد گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده تربیت مدرس.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف سنجش دانش، نگرش و مهارت کشاورزان چغندرکار در زمینه شیوههای مدیریت پایدار خاک زراعی و شناسایی مهم ترین عوامل متمایزکننده بر رفتار آنان انجام شده است. این تحقیق از نوع توصیفی و علّی- مقایسهای می باشد که با استفاده از روش پیمایش انجام گرفته است. جامعه آماری مورد نظر پژوهش شامل کلیه کشاورزان چغندرکار در استان خراسان رضوی میباشند (33000N=) که از این میان، تعداد 380 چغندرکار از طریق روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در نهایت، 5/98% پرسش نامهها برای تجزیه و تحلیل مناسب تشخیص داده شدند (375=n). روایی ظاهری و محتوایی پرسش نامه با کسب نظرات متخصصان و اساتید زراعت، خاکشناسی و ترویج کشاورزی و کارشناسان چغندرقند سازمانهای جهاد کشاورزی و نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی پس از چند مرحله اصلاح و بازنگری به دست آمد. پایایی ابزار پژوهش نیز با انجام آزمون مقدماتی از طریق 30 پرسش نامه مورد تأیید قرار گرفت و ضرایب اطمینان آلفای کرونباخ (α) برای بخش حیطههای رفتاری با استفاده از نرمافزار SPSS بین 71/0 تا 87/0 محاسبه شد. نتایج حاصل از نمودار ون در ارتباط با حیطه های سهگانه رفتار افراد مورد مطالعه نشان داد که صرفاً حدود 2/11% (42 نفر) از کل افراد مورد مطالعه در طبقه رفتاری کشاورزان صلاحیتدار قرار گرفتند. نتایج تحلیل تفکیکی مرحلهای به شیوه لامبدای ویلکز نیز نشان داد متغیرهای میزان تحصیلات، منابع اطلاعاتی، سطح به کارگیری تکنولوژیهای خاک زراعی، کیفیت خاک زراعی، تماسهای ترویجی، سطح اراضی فاریاب، سن کشاورز و منزلت اجتماعی به عنوان مهم ترین عوامل متمایز کننده طبقات رفتاری کشاورزان در مجموع توانستهاند 9/66% از کل پاسخگویان را بر مبنای توابع تشخیصی به درستی طبقهبندی کنند.