معرّفی و بررسی تذکرة خلاصةالشّعرا (بتخانه)
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد رودان، دانشگاه آزاد اسلامی، رودان، ایران.
doi
چکیده
چکیده یکی از شیوههای توجّه به هویّت و شناسنامة وجودی جوامع، جمعآوری و تدوین نسخ خطّی و برنامهریزی دقیق برای شناسایی و معرّفی این آثار است. در میان نسخ خطّی، تذکرهها از آن جهت که بعضاً نام و نشان شاعران و اشعار و آثار آنها را از تحریف زمانه در امان نگاه داشته، حائز اهمّیّتند. در بین تذکرهها و سفینههای شعرفارسی، تذکره خلاصةالشّعرا (بتخانه) از شهرت خاصی برخوردار است. تذکرة خلاصةالشّعرا ذیلی است که بر جُنگ بتخانه نوشته شده است. جُنگ بتخانه، بالغ بر بیش از چهل هزار بیت از منتخبات اشعار متقدّمین و متوسّطین است که توسّط ملاّ محمّد صوفی مازندرانی به همکاری عبداللّطیف عبّاسی در سال (1010ه..ق) گردآوری شده است و بعدها در سال (1021 ه. ق)، عبداللّطیف عبّاسی گجراتی، علاوه بر نگارش دیباچه، شرح احوال شعرای بتخانه را با ذکر سلاطین و مشایخ معروف عهدشان، به اختصار بر آن افزوده و نام خلاصةالشّعرا را بر آن نهاده و هر دو اثر را با هم در یک مجموعة دو جلدی مرتب نمودهاست. در این پژوهش ضمن معرّفی تذکره و نسخههای موجود از آن، مختصات سبک شناسی این اثر در دستگاههای زبانی، فکری و بلاغی مورد بررسی قرار گرفتهاست.
