دوره بحرانی کنترل علف های هرز در مزرعه آفتابگردان (Helianthus anuus L.)

نویسندگان

1 فرحیخته کارشناس ارشد گرایش زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز.

2 مربی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد کلیبر.

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

4 استادیار گروه صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز.

doi
چکیده

به منظور تعیین دوره بحرانی کنترل علف‎های هرز در مزرعه آفتابگردان رقم آلستار، آزمایشی در سال 1386 در مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی تبریز به صورت بلوک‎های کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا در آمد. تیمارها شامل دوره آلودگی به علف هرز در شش سطح 2، 4، 6، 8 و 10 هفته پس از سبز شدن آفتابگردان و کل دوره رشد و دوره عاری از علف هرز در شش سطح 2، 4، 6، 8 و 10 هفته پس از سبز شدن آفتابگردان و کل دوره رشد و صفات اندازه‎گیری شده شامل نسبت وزن پوسته به وزن دانه، وزن صد دانه، عملکرد دانه، درصد روغن و عملکرد روغن بودند. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف از نظر تأثیر بر روی اکثر صفات اختلاف معنی‎داری وجود داشت. میزان کاهش عملکردهای دانه و روغن تیمار تداخل تمام فصل علف هرز نسبت به شاهد عاری از علف هرز به ترتیب 5/27 و 43 درصد بود. براساس معادلات درجه سه برازش داده شده اجزای دوره بحرانی یعنی دوره آلودگی به علف هرز و دوره عاری از علف هرز، یک دوره بحرانی کنترل علف هرز با حداکثر 5% و 10% افت عملکرد دانه به ترتیب در 7 تا 66 و 17 تا 52 روز پس از سبز شدن آفتابگردان به دست آمد.