مفهوم تقارن بین عناصر مادی و معنوی در نگرش های مختلف منطقی (نگرش مناسب برای قانون گذاری)

نویسندگان

1 گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.52547/lawresearch.23.89.109
چکیده

برابر اصول پذیرفته شده حقوق جزا، صرف وجود عنصر مادی و معنوی برای تحقق جرایم نیازمند به هر دو عنصر کفایتنمی کند، بلکه هم زمانی آن ها نیز ضروری است.این مسأله بیانگر مفهوم تقارن بین عناصر مادی و معنوی می باشد.از سوی دیگر،دانش منطق ابزاری است که با ارائه تعاریفی صحیح از مفاهیم پیرامون،اندیشه ها را از افتادن در خطاها مصون نگهمی دارد.در این مقاله هدف آن است که به بررسی مفهوم تقارن بین عناصر در برخی اندیشه های منطقی که توسط بزرگان ارائه شده،پرداخته شود تا پس از آن معلوم گردد کدام یک از این اندیشه ی منطقی مفهومی بهتر از تقارن را برای قانون گذاریارائه می کنند که ضمن حفظ اصول مبنایی حقوق جزا، واقعیت ها و مصالح اجتماعی نیز مورد توجه قرار گیرد تا نظام کیفری به هدف والای خود یعنی عدالت به نحو بهتری نائل آید.از این رو،در این مقاله ابتدا به بیان برخی از اندیشه های منطقی پرداخته می شود و سپس مفهوم تقارن از نگاه این اندیشه های منطقی مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت مشخص می شود که کدام اندیشه یا اندیشه های منطقی با تعریف خود از مفهوم تقارن زمینه را جهت تأمین مصالح اجتماع و عدالت کیفری فراهم می‌آورد.