ادله عقلی و نقلی تعیین ملاک مسافت شرعی در فقه امامیه

نویسندگان

1 موسسه فقاهت، قم، ایران

doi
چکیده

حدّ تقصیر در نماز مسافر، از احکامی است که معلَّل به دوشاخص شده است؛ به طوری‌که برخی روایات مَسِیرَةُ یَوْم ٍ و برخی دیگر ثمانیةُ فراسخ یا بَریدان را ملاک قصر صلاة عنوان می کنند. حال مسأله این است که کدام ملاک به عنوان ملاک اصلی و کدامیک صرفا برای تبیین و تطبیق شاخص اصلی بیان گردیده است؟ در این نوشتار با استعانت از مبانی کلامی، کلیت و شمول احکام در دین خاتم و تشریع احکام بر اساس توان نوع مردم و با اتکا بر روایات مَسِیرَةُ یَوْم ٍو تعلیل دسته دیگری از ادله نقلی بر اینکه علت قصر صلاة، مشقت و سختی آن می باشد؛ به این نتیجه رسیدیم که ملاک اصلی حد تقصیر صلاة از نظر شارع، پیمودن یک روز راه است که در زمان ما 850 کیلومتر می باشد.