فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آنتراکنوز گردو شایع ترین بیماری قارچی گردو در ایران بوده و در سال های پرباران و خنک، خسارت زیادی به این محصول وارد می‎کند. این مطالعه به منظور سبب شناسی و تعیین پراکندگی بیماری در ناحیه شمال غرب کشور به عنوان یکی از قطب های عمده تولید گردو انجام گردید. در این تحقیق تعداد 75 جدایه از گردوکاری های 11 استان ناحیه شمال غرب کشور جداسازی گردید. پریتسیوم ها از برگ های ریخته شده استحصال و یا تولید آن‎ها با نگهداری کشت های خالص به مدت سه ماه در دمای 10 درجه سلسیوس القا شد. براساس مطالعات انجام شده همه جدایه ها Ophiognomonia leptostylaشناسایی شدند. نتایج نشان داد که اقلیم هایی که این بیماری در آن‎ها شایع بود، غالباً از نوع سرد و یا معتدل بودند. هیچ یک از جدایه ها به اقلیم های گرم و نیمه‎گرم تعلق نداشتند. این بیماری در طیف وسیعی از اقلیم ها از لحاظ میزان رطوبت مشاهده شد. هم‎چنین 73 درصد جدایه ها از ارتفاع 2000-1000 متری از سطح دریا به دست آمدند. آزمون بیماری زایی روی نهال های گردو نیز حاکی از تنوع بین جدایه ها از لحاظ شاخص بیماری و زمان تشکیل آسروول در برگ بود و این دو ویژگی همبستگی منفی و معنی‎داری با هم داشتند. هم‎چنین گروه بندی جدایه ها براساس صفات بیماری زایی، آن‎ها را در پنج گروه با بیماری زایی بسیار کم، کم، متوسط، بالا و بسیار بالا قرار داد. شناخت از درجه بیماری زایی جمعیت قارچی موجود، پس از معرفی ارقام استاندارد گردو و آزمون بیماری زایی روی آن‎ها، به شناسایی پاتوتیپ ها خواهد انجامید.