بررسی نشانه‏ شناسی اختلالات دوقطبی (مانیک- دپرسیو) در اشعار فروغ فرّخزاد

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.

doi
چکیده

چکیدهبا نگاهی ژرف کاوانه به آثار ادبی شاعران و نویسندگان ادبی می توان به رشد و تکاپو و ارتباط ادبیّات و روانشناسی پی برد. چرا که، هر اثری که خلق می شود خارج از دنیای روانشناسی نمی باشد. زیرا حالات درون روانی خالق اثر بر اثر خلق شده، سایه افکنده و در واقع اثر ادبی بیانگر پویش های درون روانی ناهشیار و هشیار نویسنده است. یکی از این حالات رایج در افراد، خاصه در شاعران، می تواند افسردگی باشد که منجر به افسرده واری می گردد. اختلال افسردگی، که داخل طبقۀ اختلال های خُلقی قرار می گیرد، در شکل کامل آن انواع مختلفی دارد که یکی از انواع آن اختلال دو قُطبی ( مانیک- دپرسیو) می باشد. هدف این پژوهش بررسی اشعار فروغ فرّخزاد، معروف به پری شاهدخت شعر معاصر، با توجّه به نشانه شناسی اختلالات دوقطبی (مانیک- دپرسیو) بود. برای این منظور از روش تحلیلی اشعار این شاعر استفاده گردید. بر اساس نتایج حاصل چنین به نظر می رسد، وجود دو کشانندۀ اساسی مرگ و زندگی در اشعار فروغ چشمگیر است. شاعر توانسته است دو درون مایۀ متباین و ضد و نقیض را با شگرد هنرمندانه در لابه لای اشعار خویش جا دهد، که همۀ اینها از حالات درون روانی سرشار از تقابل ها و تضادهای انسان نشأت می گیرد. عامل اصلی این حالات را می توان به شکست ها، ناکامی ها، و عقب افتادگی های دانش اجتماعی و... هر انسانی نسبت داد، در اشعار این شاعر به طور برجسته ای نمایان است.