پرایمینگ سالیسیلیک اسید بر جوانهزنی، بنیه و برخی خصوصیات مورفولوژیک گیاهچههای گلرنگ
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان.
2 عضو هیأت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان.
3 کارشناس ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان.
doi
چکیده
پرایمینگ بذر از جمله روش هایی است که جهت بهبود و افزایش جوانه زنی بذر و سبز کردن گیاهچه تحت شرایط تنش و بدون تنش مورد استفاده قرار می گیرد. به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر با سالیسیلیک اسید و هیدروپرایمینگ بر روی بنیه و خصوصیات گیاهچه های گلرنگ، رقم گلدشت، آزمایشی بهصورت مزرعه ای انجام گردید. تیمارهای آزمایشی در هشت سطح شامل پرایمینگ با سطوح ۴۰۰، ٨۰۰، ١٢٠٠، ١٦۰۰، ۲۰۰۰، ۲۴۰۰ میکرومولار سالیسیلیک اسید، یک تیمار هیدروپرایمینگ و تیمار شاهد (بذر تیمار نشده) بودند. پرایمینگ با سالیسیلیک اسید موجب گردید نهتنها سرعت ظهور گیاهچهها، بلکه درصد ظهور و تعداد گیاهچههای استقرار یافته نیز افزایش یابد. علاوه براین، بر اثر پرایمینگ با سالیسیلیک اسید وزن خشک کل گیاهچه، طول ریشه، تعداد برگ و شاخص سطح برگ افزایش و میانگین زمان سبز کردن کاهش یافت. بیشترین چگالی ریشه در غلظت ۲۴۰۰ میکرومولار سالیسیلیک اسید مشاهده گردید که نسبت به بذر خشک و هیدروپرایمینگ افزایشی ٦٠ درصدی داشت. نتایج نشان داد علاوه بر این که تعداد برگ از ٧/٦ در تیمار شاهد به ١٧/١٠ در غلظت۲۴۰۰ میکرومولار رسید، سطح برگ نیز به ازای هر تک برگ به طور متوسط به مقدار ٣٠ درصد در بالاترین غلظت سالیسیلیک اسید افزایش پیدا کرد، که نشان می دهد پرایمینگ با سالیسیلیک اسید می تواند هم از طریق افزایش سطح تک برگ و هم تعداد برگ موجب افزایش سطح برگ کل بوته و شاخص سطح برگ گردد. نتایج نشان داد پرایمینگ بذر با سالیسیلیک اسید بسیار مؤثرتر از هیدروپرایمینگ بوده و موجب افزایش بنیه بذر و نمود گیاهچه های گلرنگ گردید. بهازای افزایش غلظت سالیسیلیک اسید بهکار رفته یک روند افزایشی در طول و وزن خشک ریشه مشاهده گردید. علاوه بر این که سالیسیلیک اسید طول ریشه را افزایش داد، چگالی ریشه ها نیز افزایش پیدا کرد و متراکم ترین ریشهها در گیاهچه های تیمار شده با غلظتهای بالاتر سالیسیلیک اسید دیده شد. بهطور کلی هیدروپرایمینگ تاثیر چندانی بر افزایش کمیت صفات ارزیابی شده نداشت به گونهای که در بیشتر صفات مورد ارزیابی، کمترین مقادیر اندازهگیری شده در تیمار بذر شاهد و هیدروپرایمینگ مشاهده شدند.