تفاوت الگوی انسانشناسی اسلامی با اومانیستی از منظر استاد مطهری در ادراکات اعتباری
نویسندگان
1 پژوهشگر سازمان صدا و سیما
2 هیئت علمی دانشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه آزاد تهران مرکزی
3 عضو هیئت علمی جامعةالمصطفی(ص) العالمیه
doi
https://doi.org/10.82550/ber.2025.1191890چکیده
نظریه «اعتباریات»، یک ابداع نظری و ابتکاری معرفتشناسانه است که با رویکرد معرفتشناختی تدوین شدهاست. در مجموع اعتباریات، قلمروی روشن از مناسبات و روابط اجتماعی بین انسانها، نیازهای آدمی، اغراض و اهداف او در جهت حرکت استکمالی و چارچوبی قوی از نظریهپردازی در علومانسانی، اخلاق و ... عرضه میکند. اساس طرح اعتباریات، مبتنی بر نظریه «انسانشناسی» علامهطباطیایی توسط استاد مطهری امتداد یافته است. این نظریه بهدنبال شناخت روشن از انسان، پرسشها و نیازها و نیز اهداف و غایات او از دیدگاه اسلامی است از این منظر قرائت استاد مطهری از ادراکات اعتباری انسانشناسی اسلامی را در بستر شکلگیری بنیانهای حقوق و اخلاق جمعی، زندگی اجتماعی و نظامات جمعی را متفاوت از اندیشههای سکولاریستی شرح میدهد. اين پژوهش با استفاده از روش تحلیل فلسفی تطبیقی به دنبال پاسخ به این پرسش است که قرائت استادمطهری از ادراکات اعتباری در زمینه انسانشناسی اسلامی چه ویژگیهایی دارد که میتواند موجب تفاوت الگوی انسانشناسی اسلامی از از الگوی اومانیستی قرار باشد؟ در نوشتار حاضر در صددیم تا به تبیین تفاوت مدل انسانشناسی اسلامی از روش اومانیستی از منظر ادراکات اعتباری استاد مطهری بپردازیم، دستآوردی که نتیجه آن میتواند در باز تدوین علوم انسانی اسلامی در تقابل با علوم انسانی اومانیستی مؤثر و کارآمد باشد.
