اثر سطوح مختلف پری بیوتیک ایمنووال بر شاخصهای رشد، درصد بقاء و ترکیب لاشه بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum ) دریای خزر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شیلات، دانشگاه منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشجوی دکتری شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 دانشجوی دکتری شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
4 استادگروه تکثیر و پرورش، دانشگاه منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
5 اداره کل شیلات استان مازندران، بابلسر، ایران
6 دانشجوی دکتری شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
7 اداره کل شیلات استان مازندران، بابلسر، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق تأثیر پری بیوتیک ایمنووال بر افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه، طول کل و درصد بازماندگی بچه ماهیان سفید دریای خزر (Rutilus frisii kutum) مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، تعداد 300 قطعه بچه ماهی سفید در مخازن و نیرو با سه تکرار قرار گرفتند. بچه ماهیان با جیر ه های حاوی مقادیر صفر (گروه شاهد)، 5/0، 1 و 5/1 گرم بر کیلوگرم پری بیوتیک تغذیه شدند. تغذیه بچه ماهیان روزانه دو بار و به مدت 8 هفته با جیره های آزمایشی انجام شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد استفاده از پری بیوتیک ایمنووال اثرات مثبتی بر شاخص های رشدی مورد بررسی شامل وزن بدن، طول کل، ضریب رشد ویژه داشته و باعث کاهش ضریب تبدیل غذایی وکاهش درصد تلفات در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد گردید. این آزمایش نشان داد که افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و طول کل در ماهیانی که با جیره حاوی 5/0 گرم پری بیوتیک تغذیه شده بودند در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معناداری نداشته .(P>0.05) اما جیره های حاوی 1 و 5/1 گرم پری بیوتیک تغییرات معناداری در رشد ماهیان نسبت به گروه شاهد نشان داد(P<0.05). همچنین درصد بازماندگی نسبت به تیمار شاهد بالاتر بوده است(P<0.05). تیمارهای آزمایشی بر روی کیفیت شیمیایی لاشه در بچه ماهیان سفید اثر معناداری داشت (P<0.05).
