مبانی فقهی- حقوقی ایران در مقابله با رفتارهای آلوده کننده هوا
نویسندگان
1 دکترای حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران
2 دانشیار، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
3 استادیار، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
doi
چکیده
رفتارهای آلودهکننده هوا، شامل آن دسته از رفتارها اعم از فعل و ترک فعل است که منجر به انتشار یک یا چند آلاینده در هوای آزاد به گونهای میگردد که کیفیت هوا را به نحوی تغییر دهد که برای سلامت انسان و موجودات زنده یا آثار و ابنیه، زیانآور بوده و سبب از بین رفتن یا کاهش سطح رفاه عمومی گردد. عواقب و تاثیرات منفی و فراگیر چنین رفتارهایی(از جنبههای مختلف اعم از بهداشتی، اجتماعی، سیاسی، حقوقی و ...) سبب شده که دولتها مقابله با آنها را به صورت یک مساله محیط زیستی و به عنوان یکی از مهمترین حقهای بشری، در برنامهریزیهای کلان خود مورد توجه قرار دهند. یکی از روشهای مقابله با این رفتارها، بهرهگیری از سیاست جنایی، به عنوان یک برنامه جامع، موثر و کاراست که با مبانی و چارچوبی مشخص، به کاهش و یا حذف ارتکاب این رفتارها میپردازد. لیکن، از آنجا که دستیابی به شناختی صحیح از سیاست جنایی ایران در این خصوص در وهله نخست، نیازمند شناخت مبانی سیاست مذکور است، لذا، این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی- تحلیلی و ابزار کتابخانهای به بررسی مبانی فقهی و حقوقی به عنوان مهمترین و اساسیترین مبانی سیاست جنایی ایران در مقابله با رفتارهای آلودهساز هوا میپردازد.