بررسی تطبیقی مؤلّفههای مقاومت در رمان «أدرَکَهَا النّسیان» و «ارمیا»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی ، دانشگاه آزا اسلامی ،واحد کرج،ایران.
2 استادیار زبان و ادبیات عربی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج،ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیّات عربی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.30495/bahar.2023.703126چکیده
اثر ادبی متعهّد و جاودانه، هنری است که در خدمت دفاع از آرمانها و ارزشهای دینی- انسانی قرار گیرد. بیداری اسلامی از ابعاد مهم ادبیّات جنگ و پایداری است و ایستادگی در برابر بیدادگریها و نظامهای ظالم در تاریخ همۀ ملّتها و جوامع دیده میشود. هنگامی که یک ملّت به مبارزه با عوامل استبداد داخلی یا تجاوز بیگانگان برمیخیزد از سرودهها و نوشتههایی بهره میگیرد که موضوع اصلی آن دعوت به مبارزه و پایداری در برابر بیدادگران است و این آثار در حوزۀ ادبیّات مقاومت گنجانده میشود. این جستار با استفاده از رمان «ادرَکَهَا النّسیان» نوشتۀ سناء الشعلان و رمان «ارمیا»، اثر رضا امیرخانی، در تلاش است مؤلّفه های مقاومت را در آثار هریک از نویسندگان فوقالذّکر مورد بررسی قرار دهد. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی در ابتدا به توضیحاتی در مورد دو رمان می پردازد و سپس مؤلّفه های مقاومت را در دو اثر تبیین و تحلیل میکند. نتیجه تحقیق نشان میدهد موضوع رمان «أدرَکَهَا النّسیان»، به مباحثی مانند آوارگی، فقر، ذلّت، ناامیدی، ظلمستیزی و شهادت طلبی اشاره دارد. امّا رمان «ارمیا»، که یک رمان در زمینة دفاع مقدّس است، به موضوعات شهادت طلبی، دفاع از مقدّسات، یاری جستن از امامان، ایثارگری، تفاوت نسل پیش از جنگ و بعد از آن می پردازد؛ همچنین تفاوت هایی در سطح این دو رمان مشاهده می گردد که مربوط به نوع بیان نویسنده و مؤلّفه های موجود است.
