تاثیر عصاره آبی- الکلی پنیر نخل بر میزان هورمون های گنادوتروپین و استروئیدهای جنسی در موش صحرایی نر بالغ مبتلا به کم کاری تیروئید
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران
2 گروه زیست شناسی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران
doi
چکیده
از جمله موارد استفاده از گیاهان داروئی استفاده از آنها در درمان ناباروری است. یکی از این گیاهان نخل خرما از گونهی Phoenix dactylifera و از تیره پالماسه است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر عصاره آبی- الکلی پنیر نخل بر میزان گنادوتروپینها (LHو FSH) و استروئیدهای جنسی (تستوسترون و دی هیدروتستوسترون) در موش صحرایی نر بالغ مبتلا به کم کاری تیروئید میباشد. در این مطالعه تجربی از 48 عدد رت نر بالغ از نژاد ویستار با وزن تقریبی 190 تا 200 گرم و سن 5/2 تا 3 ماه استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی به 6 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه کنترل آب و غذای استاندارد، گروه شاهد 2 میلیلیتر آب مقطر، گروه تجربی 1 داروی متی مازول به میزان 25 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 10 روز، گروه تجربی 2 عصاره پنیر نخل به میزان 200 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 21 روز و گروههای تجربی 3 و 4 ابتدا داروی متیمازول به میزان 25 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 10 روز و سپس عصاره پنیر نخل به میزان 100 و 200 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 21 روز به صورت خوراکی دریافت کردند. از تمام گروهها در پایان دوره آزمایش خونگیری انجام شد و میزان هورمونهای LHFSH ، تستوسترون و دیهیدروتستوسترون به روش الایزا اندازهگیری شد. نتایج حاصل با استفاده از نرمافزار SPSS و تست آماری ANOVA و در اختلاف سطح آماری معنیدار 05/0p بین گروههای تجربی، کنترل و شاهد مورد بررسی قرار گرفت. میانگین غلظت سرمی هورمون LH، تستوسترون و دیهیدروتستوسترون درگروه تجربی 1 با گروههای کنترل و شاهد کاهش معنیدار را نشان داد. همچنین غلظت سرمی هورمون LH، تستوسترون و دی هیدروتستوسترون در گروههای تجربی 3 و 4 نسبت به گروه تجربی1 افزایش معنیداری را نشان داد، اما در گروه تجربی 2 نسبت به گروههای کنترل و شاهد فقط در میزان تستوسترون افزایش معنیدار مشاهده شد. مقایسه میانگین غلظت سرمی FSHدر هیچ گروهی تغییرات معنیداری را نشان نداد.بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق و مطالعات سایر محققان، احتمالا ترکیبات آنتیاکسیدانی و ریزمغذیهای موجود در عصاره پنیر نخل خرما از طریق بهبود عملکرد غده تیروئید توانسته است سطوح کاهش یافته هورمونهای تستوسترون و لوتئینی را افزایش دهد و باعث بهبود عملکرد بیضه و تولیدمثل شود.