احکام و آداب تعلیم و تعلّم در حیطه فرایند یاددهی– یادگیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
3 استاد، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی احکام و آداب تعلیم و تعلّم در اسلام در حیطه فرایند یاددهی – یادگیری است. روش تحقیق اسنادی – کیفی بوده و وظایف مشترک تعلیم و تعلم در فقه تربیتی، آداب مربی و متربی قبل از تدریس، حین تدریس و پس از تدریس و نیز احکام ناظر بر آنها بررسی شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که آداب تعلیم و تعلم از نظر طبقهبندی دارای ابعاد اخلاقی، روحی، روانی و فنی برخوردار میباشد. وظایف معلمان و متعلمان به اقتضای نقشآفرینی آن ها متفاوت بوده، تقیّد به اجرای آن ها فرایند تعلیم و تربیت را اثربخش می سازد. آداب تعلیم و تعلم در فرایند یاددهی – یادگیری در مراحل قبل از تدریس، حین تدریس و پس از تدریس تفکیکپذیر بوده و برای معلم و شاگرد رفتارهای متناسبی را طلب میکند. احکام تعلیم و تربیت موجب میشود تا منافع معلم و متعلم در سطوح فردی و اجتماعی، در دنیا و آخرت تضمین گردد.
