رابطه بین سطح پلاسمایی لیپوپروتئین (a) و ریسک فاکتورهای ماژور قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع2

نویسندگان

1 ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺑﯿﻤﺎری ﻫﺎی ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﮏ و ﻏﺪد درون رﯾﺰ ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺗﻬﺮان، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان

2 رادیولوژیست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان

3 ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺑﯿﻤﺎری ﻫﺎی ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﮏ و ﻏﺪد درون رﯾﺰ ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺗﻬﺮان، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان

4 استادیار بیماری های غدد درون ریز ومتابولیسم ، بیمارستان ولیعصر(عج)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

doi
10.22038/mjms.2018.10771
چکیده

مقدمه لیپوپروتئین (a) به عنوان یک عامل خطر در بروز بیمـاری‎هـای عـروق کرونـر نقـش دارد.  اگرچه مطالعات زیادی در جمعیت غیر دیابتیک انجام شده است که نقش افزایش غلظت پلاسمایی (Lp(a و بیماری‎های آترواسکلروتیک را نشان می‎دهد اما این نقش در جمعیت دیابتیک واضح نیست. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین سطح پلاسمایی لیپوپروتئین و ریسک فاکتورهای ماژور قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت تیپ 2 است. روش کار مطالعه حاضر در کلینیک دیابت بیمارستان امام خمینی تهران طی سال‎های 1384-1386انجام شد و 34۶ بیمار از میان 600 بیمار مبتلا به دیابت تیپ 2 انتخاب شدند. جهت اندازه گیری همراهی سطوح بالای (Lp(a و ریسک فاکتورهای قلبی عروقی، بیماران به دو دسته سطوح نرمال ()a)Lp (mg /dl35<(a)Lp) و سطوح افزایش یافته(a)Lp (mg /dl35>(a)Lp) تقسیم شدند و ریسک فاکتورها بین دو گروه با استفاده از آزمون آماری‌ مقایسه شدند. نتایج نتایج نشان داد که ارتباط مستقیم و معناداری بین (Lp(a با کلسترول تام (217/0=r ، 001/0< p) ، HDL (141/0r=، 008/0P=)، LDL-C (241/0r=، 001/0>p)، آپولیپوپروتئین B (220/0r=، 001/0>P) و نمره سیستم امتیازدهی Framingham (FSS) (135/0r=، 012/0P=) در بیماران وجود داشت. میانگین سطح کلسترول، LDL، HDL، آپولیپوپروتئینB و نمره FSS در گروه (Lp(a افزایش یافته (۳۵Lp(a)≥) به طور معنی داری بیشتر از افراد با Lp(a) نرمال (35>Lp(a)) بود (05/0>p). نتیجه ­گیری سطوح سرمی (Lp(a ارتباط چشمگیر مثبتی بر روی متغیرهای لیپیدی (به جز تری گلیسرید) دارد و هم چنین مقادیر بالاتر از mg/dl35 با افزایش ریسک فاکتورهای قلبی عروقی در بیماران دیابتی همراهی دارد. [1] (Lipoprotein (a