واکاوی تطبیقی کهنالگوی انسان غولپیکر در رسالۀ عقل سرخ شیخ شهابالدین سهرودی بر اساس نظریۀ کارل گوستاو یونگ
نویسندگان
1 نهاد کتابخانه های عمومی کشور، اداره کل کتابخانه های عمومی قزوین، قزوین، ایران.
2 کارشناسی مهندسی استخراج معدن،عضو سازمان نظام مهندسی معدن ایران، مسئول فنی و ناظر معادن استان قزوین، قزوین، ایران.
doi
چکیده
نماد انسان غولپیکر جزء کهن الگوهای ناخودآگاه جمعی است که از نظریههای کارل یونگ است. ناخودآگاه جمعی ظرفیتها و اشتراکات روحی است که در روان بشر در طول تاریخ رسوب کرده است. عقل سرخ رسالهای سرشار از نمادهای کهنالگویی است که نماد و کهنالگوی انسان غولپیکر در آن نمود بیشتری دارد و تلاشی نمادین از بشر را در عبور از وادیهایی از خیر و شر درونی و بیرونی برای نیل به مبدأ اصلی خود و کمال و آرامش نشان داده است. هدف از پژوهش واکاوی تطبیقی کهنالگوی انسان غولپیکر در رسالۀ عقل سرخ شیخ شهابالدین سهرودی بر اساس نظریۀ کارل گوستاو یونگ است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و به شیوۀ کتابخانهای است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که کهنالگوی انسان غولپیکر در رسالۀ عقل سرخ به عنوان نه تنها یک نماد بیرونی بلکه به عنوان یک نماد درونی که در روان انسان قرار دارد و بشر برای رسیدن به کمال باید بدان برسد، بسامد بالایی دارد.
