کارکرد اصطلاحات موسیقی در اشعار شیخ بهایی و میرداماد
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران.
3 گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد تبریز،دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز-ایران
doi
چکیده
شاعران سبک هندی برای خلق مضامین تازه در آثار خود، از اصطلاحات علوم و فنون مختلفی بهره بردهاند. شیخ بهایی و میرداماد نیز دو دانشمند نامدار عصر صفوی هستند که ردپای ایشان در شئون مختلف علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی آن روزگار دیده میشود و از این حیث بررسی جنبههای مختلف احوال و افکار ایشان برای اهل تتبع، از جذابیت قابل تأملی برخوردار است. در این پژوهش با بررسی اشعار این دو شاعر متأله، ابیات شاهد را گزینه کرده و به تحلیل کارکرد اصطلاحات موسیقایی موجود در آنها پرداختهایم تا به نقش این واژهها در خلق مضامین تازه و چگونگی پرورش افکار شیخ بهایی و میرداماد با استفاده از آن پی ببریم. اگر چه کاربرد این واژهها نتوانسته به سبک و مختصات زبانی ایشان تبدیل شود، اما ذهن باریکاندیش شیخ بهایی و میرداماد از لطافت این اصطلاحات هنری در تبیین مفاهیم آیینی و رشد مکتب فکری مورد نظرشان، بهره برده است.
