تبارشناسی آهوان فلات مرکزی ایران با تکیه بر ژن سیتوکروم bمیتوکندری

doi
چکیده

توالی یابی ژنوم میتوکندریایی یکی از پرکاربردترین روش­های مطالعه روابط تبارشناختی پستانداران محسوب می­شود. این قبیل پژوهش ها در بررسی واگرایی درون گونه­ای، اولویت بندی اقدامات حفاظتی، مطالعه منشاء پیدایش گونه ها، نظریه پناهگاه­ها و مطالعات دیگری از این قبیل مورد بهره برداری قرار می­گیرند. آهوها از نمونه گونه­هایی محسوب می­شوند که همواره مطالعات تاکسونومیک متعددی در دنیا و در ایران در مورد آنها انجام شده است. اغلب مطالعات بر وجود سه گونه از جنسGazellaاتفاق نظر دارند در عین حال هنوز بحث­های زیادی در خصوص جایگاه تبارشناختی جمعیت­های مختلف و وجود یا عدم وجود زیرگونه­ها در زیستگاه­های مختلف وجود دارد. در این بررسی، تلاش گردید تا با توالی یابی ژن سیتوکروم bمیتوکندری وضعیت تبارشناختی این گونه در فلات مرکزی شامل جمعیت­هایی از استان­های یزد، اصفهان و کرمان مورد بررسی قرار گیرد. نتایج این پژوهش نشان داد که جمعیت متعلق به استان یزد بیشترین واگرایی تبارشناختی را نسبت به جمعیت­های اصفهان و کرمان دارا می­باشند. همچنین نتایج به دست آمده در این پژوهش حاکی از تنوع ژنتیکی نسبتا پایین آهوان فلات مرکزی ایران می­باشد. بطوریکه تفاوت ژنتیکی بین آهوان فلات مرکزی ایران بیش از 002/0 نیست. البته با توجه به اندازه نمونه مورد استفاده در طرح آزمایشی لازم است این نتایج با احتیاط مورد تفسیر قرار گیرند.