تحلیل مبانی معرفت شناختی و هستی شناختی واقعگرایی اخلاقی نزد ابنسینا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه ادیان و عرفان، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد، گروه فلسفه و حکمت اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تبیین آراء ابنسینا در زمینه مبانی معرفتشناختی و هستیشناختی اخلاق واقعگرا است. واقعگرایی در اخلاق به معنای عینیتپذیری گزارههای اخلاقی است. مسئله اصلی تحقیق صورتبندی آراء ابنسینا ضمنِ اصول واقعگرایی است، اینکه آیا گزارههای اخلاقی ذیل آراء مشهوره از همان اصولی تبعیت میکنند که در مبحث واقعگرایی در اخلاق مطرح شده است؟ نزد ابنسینا واقعگرایی اخلاقی بر اساس نفس الامری بودن محمولهای اخلاقی نظیر حُسن و قبیح تعریف میشود. در این نگرش حُسن و قبیح برای نفس- به عنوان موجودی که اعتلاء و سعادت آن امری واقعی است- تبیین شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که نزد ابنسینا ارتباط میان موضوعات اخلاقی و محمولهای اخلاقی نظیر حسن و قبیح بر اساس شهرت گزارههای اخلاقی و آراء عقلاء قوم تبیین شده است.
