مقایسه معیارهای بهره‌برداری و شتاب ﺳﺎزهﻫﺎی بلند فولادی دیاگرید با سیستم قاب محیطی براساس تحلیل دینامیکی باد

doi
10.30495/civil.2023.1983329.1348
چکیده

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺴﺘﺮده از ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی دﯾﺎﮔﺮﯾﺪ در ساختمان‌های بلند ﺗﺤﻘﯿﻖ درباره‌ی رﻓﺘﺎر اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺳﺎزه‎ای در برابر باد و کنترل معیار آسایش بر پایه شتاب اﻣﺮی ﺿﺮوری ﺑﻪ ﻧﻈﺮ می‌رسد. هدف این پژوهش مقایسه معیار آسایش بر پایه شتاب در سیستم دیاگرید با سیستم لوله‌ای محیطی می‌باشد. بدین منظور تأثیر ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ازجمله شتاب طبقات و برش پایه تحت بار دینامیکی باد ارزیابی شده است. انتظار می‌رود با شناخت دقیق‌تر شبکه قطری در سازه‎های بلند و بررسی معیارهای بهره‌برداری و آسایش برمبنای شتاب در برابر بار باد با استفاده از تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی به سه روش چولسکی، ارگودیک و AP، عملکرد شبکه قطری ارزیابی گردد. بررسی‌ها نشان می‌دهد شتاب طبقات سیستم دیاگرید بر اساس معادلات پیش‌بینی پاسخ دینامیکی باد ASCE7، از حد مجاز آیین‌نامه ASCE 7 مقدار milli-g20 فراتر رفته است. این مطلب به علت تخمین دست بالای معادلات ASCE 7 نسبت به نتایج تحلیل‌های تاریخچه زمانی باد می‌باشد. به‌طوری‌که در سازه 50 طبقه حداکثر شتاب بام به‌دست‌آمده از معادله ASCE 7۱.۸۳ برابر نتایج تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی باد می‌باشد و در سازه 70 طبقه 2.07 برابر و در سازه 100 طبقه 1.87 برابر نتایج تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی باد می‌باشد.