امکان سنجی مهار علف های هرز و افزایش عملکرد با کشت مخلوط (مطالعه موردی: گل همیشه بهار با ماش)

نویسندگان

1 هیات علمی تمام وقت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

doi
10.22034/aej.2015.514407
چکیده

به منظور مطالعه تأثیر کشت مخلوط همیشه بهار با ماش بر عملکرد و بیوماس علف‌های‌هرز آزمایشی در سال 1392 در تبریز به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و دو فاکتور شامل دو رقم همیشه بهار پُرپَر و کم پر و کشت مخلوط آن ها با ماش در نسبت های صفر، 5/12، 25، 5/37 و 50% تراکم مطلوب انجام شد. در کرت های رقم کم پَر، علف های هرز توانایی رشد کمتری نسبت به رقم پُرپَر داشتند. وقتی ماش با 5/37% تراکم مطلوب کاشته شد، وزن خشک گل همیشه بهار افزایش یافت. بیشترین وزن خشک گل از دو تیمار کشت خالص و کشت مخلوط ماش با 5/37% تراکم مطلوب آن در کشت مخلوط با همیشه بهار و به ترتیب برابر با 5/103 و 8/95 گرم در متر مربع حاصل گردید. در سیستم های کاشت 25%، 5/37% و 50% ماش به همراه 100% همیشه بهار بیشترین عملکرد دانه ماش به ترتیب برابر با 2/37، 9/39 و 6/41 گرم در متر مربع حاصل شد. در تمامی تیمارها به جز تیمار کاشت مخلوط همیشه بهار پرپر با ماش در تراکم 5/12% نسبت برابری زمین بیشتر از واحد بود. با توجه به بهبود شاخص نسبت برابری زمین در کشت مخلوط گل همیشه بهار کم پَر با ماش در تراکم های مختلف آن و نیز در کشت مخلوط رقم پُرپَر با ماش در تراکم های بیش از 25% و عدم وجود تفاوت معنی دار در مقدار این شاخص در تراکم های مذکور کشت مخلوط ارقام کم پَر و پُرپَر گل همیشه بهار با ماش به ترتیب در نسبت های 5/12% و 25% تراکم مطلوب آن توصیه می شود.