الگوی اسلامی-ایرانی ارتقای سلامت آتی سالمندان، ضمن قیاس با الگوی غربی

نویسندگان

1 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

2 دانشجوی مقطع دکتری، فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.71660/aqojap.2023.2201-1611
چکیده

بیمارانی که از علاج خود ناامید شده‌اند، طی یک فرایند به زندگی سرمایی وارد شده تا بلکه در آینده، راه درمان آن‌ها یافت شود. تاکنون حقوق­دانان دراین‌باره اظهارنظری نکرده و کشور اروگوئه برای نخستین بار اقدام تقنینی در این خصوص انجام داده است. در این پژوهش، ضمن بررسی الگوی ایرانی-اسلامی بیماران سرمازیست، نگاهی به الگوی جدید تقنینی انداخته‌ شده و امکان اعمال آن در کشور موردبررسی قرار گرفته است. تطابق الگوی جدید با اصول فقهی حاکم بر کشور، شرط پذیرش آن محسوب می­شود. چنین بیان شد که اختیار سلب حیات بیمار سرمازیست که در الگوی جدید به آن تصریح‌ شده، در الگوی اسلامی ممکن نبوده و درعین‌حال سلب کامل مسئولیت کیفری وی خلاف اصول فقهی خواهد بود. محدودیت وکالت تنها به نوع حقوقی، صحیح نبوده و می‌بایست بر مبنای وصیت انجام شود. درعین‌حال به دلیل شباهت این وضعیت به حجر، می‌بایست برای بیمار امین تعیین نمود و سقف معاملات محجور نیز تابع قوانین مدنی باشد. در این صورت الگوی جدید قابلیت اعمال در کشور ما را داشته و درعین‌حال نیاز است که برای اطمینان از تأمین هزینه‌های بیمار، اقداماتی نظیر سپردن منافع حتمی­الوصول به موسسه انجام شود.