واکاوی مبانی فقهی حقوقی داوری و تطبیق با مفاهیم و نهادهای مشابه داوری
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
3 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد ساوه
doi
10.71660/aqojap.2023.2106-1569چکیده
داوري به عنوان يك روش حل اختلاف مؤثر در اختلافات و منازعات فی مابین افراد جوامع مدنی شناخته شده است، اما اين نهاد در برخي از قراردادها، نظير قراردادهاي پيمانكاري بين المللي نمي تواند توقعات قراردادي را با توجه به ويژگي فني اين گونه قراردادها و نيز لزوم اتمام موضوع آنها در مدت هاي كاملا تعيين شده برآورده سازد. ازاين رو سازمان ها و نهادهاي شبه داوري نظیر رسیدگی قضایی، میانجیگری، وکالت وکارشناسی پيش بيني شده است. دو ويژگي مهم اين نهادها اين است كه اولا ًاشخاصي كه مأمور حل اختلافاتند اصولا ً متخصص و صاحب نظر در زمينۀ قرارداد مورد بحث هستند و ثانيا ً تصميمات اين اشخاص لازم الاجراست، هر چند كه امكان شكايت ازتصميمات آن ها در ديوان داوري يا ديوان هاي داوري امكان پذير است. در اين پژوهش، پس از معرفي اجمالي داوری و نهادهاي شبه داوري به تميز آن ها از نهاد داوري ميپردازيم و آثار شروط مراجعه به شيوههاي شبه داوري را در حق مراجعه طرفين به داوري مورد بررسي قرار ميدهيم. به عبارت ديگر، بايد وجوه اشتراك و افتراق روش هاي شبه داوري و داوري را جستجو كرد.
