تأثیر هشت هفته برنامۀ تمرین هوازی ناپیوسته (10×3 دقیقه) بر نشانگرهای زیستی خطرزای قلبی ـ عروقی در زنان چاق غیرفعال

نویسندگان

1 استاد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران

2 استاد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد دانشگاه تهران

doi
10.22059/jsb.2013.32187
چکیده

در بیشتر تحقیقات انجام‌‌گرفته از تمرینات هوازی پیوسته استفاده شده است و درمورد تأثیر تمرین هوازی ناپیوسته بر نشانگرهای زیستی خطر بیماری قلبی ـ عروقی اطلاعات کاملی وجود ندارد. از‌این‌رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته برنامۀ تمرین هوازی ناپیوسته (10×3 دقیقه) بر نشانگرهای زیستی خطرزای قلبی ـ عروقی در زنان چاق غیر‌فعال بود.20 زن چاق غیر‌فعال با Kg/m230 BMI ≥ انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین هوازی ناپیوسته و کنترل داوطلب شرکت در پژوهش تقسیم شدند. برنامۀ تمرینی به مدت 8 هفته، هفته‌ای سه جلسه، هر جلسه 3 بار، هر بار به مدت 10 دقیقه و با فاصلۀ استراحتی 5 دقیقه میان هر وهله با60 تا 65 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. از گروه تمرین هوازی ناپیوسته و کنترل قبل و بعد از اتمام برنامۀ تمرینی در شرایط ناشتا برای سنجش مقادیر متغیرهای پژوهشی با استفاده از روش آزمایشگاهی آنزیم ایموانسی (ELISA) نمونه‌‌گیری خونی به‌عمل آمد. داده‌های پژوهش با استفاده از آزمون آماریt  همبسته و t مستقل در سطح معناداری (05/0P<) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل آماری نشان داد برنامۀ تمرین هوازی ناپیوسته به‌طور معناداری مقدار HCY، FIB،TNFα، IL-6 وCRP زنان چاق را کاهش می‌دهد (05/0P<). نتایج آزمون t مستقل نیز نشان داد، بین دو گروه تمرین هوازی ناپیوسته و کنترل در متغیرهای پژوهشی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<). یافته‌ها نشان داد تمرین هوازی ناپیوسته موجب کاهش پلاسمایی مقادیر نشانگرهای زیستی خطر بیماری قلبی ـ عروقی در زنان چاق می‌شود، چنانکه این کاهش می‌تواند در پیشگیری، کنترل و کاهش بروز بیماری قلبی ـ عروقی مؤثر واقع شود.