در آمدی بر مناسبات «دانش فقه» و «سبک زندگی اسلامی»
نویسندگان
1 گروه معارف اسلامی، واحد قم، دانشگاه ازاد اسلامی ، قم، ایران - خارج فقه و اصول حوزه علمیه
2 گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
10.71660/aqojap.2025.4221211864چکیده
رفتارهاى بیرونى آدمیان که مورد انتخاب آگاهانه آنان است، سبک زندگى آنان را تشکیل مىدهد که البته انتخاب یک سبک، تابع متغیرهاى فراوانى است که باید مورد توجه قرار گیرد. از سوى دیگر، دین مبین اسلام نیز داعیهدار تنظیم حیات دنیوى و اخروى انسان است و توصیههاى رفتارى فراوانى دارد که غالباً در علم فقه، بررسى مىشود. علم فقه با تبیین رفتارهاى مجاز و متناسب با کمالات انسانى، زمینه را براى هماهنگى اراده تکوینى بشر با اراده تشریعى حق تعالى ایجاد مىکند و مسیر سلوک متناسب با معاد را براى آدمیان بیان مىکند. هدف از این پژوهش آن است که مناسبات «دانش فقه» و «سبک زندگی اسلامی» را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. هرچند در سال های اخیر گامهای موثر و مطلوبی در راستای تخصصی کردن فقه برداشته است لکن هنوز جای خالی «فقه سبک زندگی» محسوس و ملموس است. بر این اساس پرسش اصلی پژوهش حاضر عبارت است: «چه روابط و مناسباتی بین «دانش فقه» و «سبک زندگی اسلامی» قابل تصور است؟» برای پاسخ به این پرسش باید در گام اول هر یک از دو «دانش فقه» و «سبک زندگی اسلامی» مورد تبیین و تحلیل قرار گیرد. در گام دوم موضوع، محمول، روش و گستره هر دو علم مورد بررسی قرار می گیرد. سومین گام شناخت تشابهات و تمایزات این دو دانش می باشد و در گام نهایی نیز باید الگویی از خدمات متقابل دانش فقه و سبک زندگی ترسیم کرد. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی است.