بررسی مقایسه ای حقوق اختصاصی ایثارگران در نظام حقوقی ایران و کشورهای آسیایی

نویسندگان

1 گروه حقوق عمومی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.

2 استادیار گروه حقوق، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.

3 استادیارگروه حقوق عمومی،واحد سمنان،دانشگاه آزاد اسلامی،سمنان ،ایران

doi
چکیده

هدف از این مقاله آن است که حقوق اختصاصی ایثارگران را در نظام حقوقی ایران و کشورهای آسیایی مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. بنابراین سوال اصلی پژوهش حاضر این است: «ایثارگران از دیدگاه نظام حقوقی ایران و کشورهای آسیایی دارای چه حقوق اختصاصی می باشند؟» فرضیه پژوهش آن است که با بررسی و تحلیل قوانین و مقررات ایران و کشورهای آسیایی دو دسته حقوق برای ایثارگران قابل ترسیم و شناسایی است: حقوق معنوی و حقوق مادی. از دیدگاه قوانین ایران و کشورهای آسیایی و با تکیه بر برخی مبانی حقوق انسانی، مانند حق بر خوشبختی حقوق اختصاصی ایثارگران قابل تحلیل است. از دیدگاه قوانین دیگر کشورها عموما با تکیه بر مبانی «تبعیض روا» و «حق بر شادکامی» حقوق اختصاصی ایثارگران قابل تحلیل و بررسی است. این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است مجلس شورای اسلامی با هدف تجمیع قوانین متعدد در راستای حمایت از جانبازان و ایثارگران در مورخ 14/12/1391 «قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران» را به تصویب رساند. طبق این قانون حمایت از ایثارگران، جانبازان و خانواده‌های معظم شهدا در چند فصل پیش‌بینی شد: حمایت از مسکن با تسهیلات خرید یا ساخت مسکن، رسیدگی به وضع بهداشت و درمان، تسهیلات اداری و استخدامی، اشتغال و کارآفرینی، معیشت و رفاه و امور فرهنگی، آموزشی، ورزشی و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت. از نتایج پژوهش این است که برای جبران خسارت های مادی و معنوی ایثارگران، حکومت اسلامی با تنظیم قوانین و مقررات حمایتی تلاش های کافی را در این زمینه مبذول نمایند.  همچنین روش های شناخته شده در نظام های حقوقی عبارتنداز: روش ذخیره(Reservation)؛ روش سهمیه بندی(Quota)؛ روش رقابت خاص(Limited or special Competition)؛ معافیت(Exemption) و تشویق و کمک در گزینش(Civil war).