بررسی تطبیقی خودکارآمدی از دیدگاه قرآن و روانشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی، خوراسگان
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان
3 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
خودکارآمدی یعنی باورها یا قضاوتهای فرد نسبت به تواناییهای خود در انجام وظایف و مسئولیتها. این مفهوم، از جمله مفاهیمی است که روانشناسان از راه مطالعۀ خصوصیات انسان و با مطالعات تجربی به آن دست یافتهاند. در این جستار، این مفهوم از منظر قرآن بازخوانی گردیده و به بررسی تطبیقی آن در قرآن و روانشناسی پرداخته شده است. با بررسی تمامی آیات قرآن کریم مشخص گردید که قرآن به باور انسان به تواناییهای خود به عنوان یک اصل در مسیر کمال توجه کرده و در آیاتی، این موضوع را مطرح کرده است. با مقایسه مفهوم خودکارآمدی در قرآن و روانشناسی مشخص گردید که در آیات قرآن علاوه بر آنچه در حوزه روانشناسی پیرامون خودکارآمدی آمده است، به منابع و عوامل دیگری پرداخته شده است. در پژوهش حاضر، منابع خودکارآمدی که از منظر قرآن تأیید شدهاند، در دو بخش آمدهاند: 1ـ آیاتی از قرآن که منابع خودکارآمدی از دیدگاه روانشناسی را تأیید میکنند، 2ـ منابع خودکارآمدی که در قرآن به صورت اختصاصی بیان شدهاند. در بخش ایجاد و شکلگیریِ خودکارآمدی نیز از منظر قرآن و روانشناسی تفاوتهایی وجود دارد.
