نگاهی بر اهمیت توسعه پایدار کشاورزی در راستای حفاظت محیط زیست
نویسندگان
1 گروه زراعت، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
doi
چکیده
امنیت غذایی به معنای اطمینان از دسترسی عموم مردم به غذای کافی، سالم و مغذی است. افزایش جمعیت و به دنبال آن افزایش تقاضا مستلزم بالا بردن میزان تولید در واحد سطح است، از جانب دیگر سطح زمینهای زراعی بر اثر عوامل گوناگونی نظیر خشکسالی، افزایش شوری خاک و توسعه شهرها کاهش یافته است. مصرف بیرویه و بیش از حد کودهای شیمیایی در مزارع و باغات، علاوه بر هزینه گزافی که بر دوش کشاورز میگذارد، اثرات جبرانناپذیری را نیز به دنبال دارد. به طور مثال بر هم خوردن تعادل عناصر غذایی، کاهش کمیت و کیفیت محصول، تجمع فلزات سنگین همچون بور، کادمیوم، سرب و غیره در گیاه را می توان نام برد. همچنین از سایر مشکلات به وجودآورنده میتوان کاهش جذب عناصر و ریز مغذیها توسط ریشه، تخریب و از بین رفتن ساختمان خاک، آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی، کاهش جمعیت موجودات زنده خاک و غیره را عنوان نمود. در حالی که کشاورزی ارگانیک یکی از راهبردهای کشاورزی پایدار است که مبتنی بر روشهای طبیعی کنترل آفات و بیماریها میباشد و کاربرد آفت کشها و علف کشهای مصنوعی، کودهای شیمیایی، هورمونها و آنتی بیوتیکها تا حد امکان در آن منع میشود. لذا در دهههای اخیر تلاشهای بسیاری در سطح بین المللی برای حرکت به سمت توسعه پایدار به وجود آمده است.