ارزش بالینی فلوروکوئینونها در درمان سل ریوی و سویه های مقاومMDR-TB
نویسندگان
1 دانشجوی میکروبیولوژی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی میکروبیولوژی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 مرکز تحقیقات مقاومتهای پزشکی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد، بیمارستان قائم (عج)، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2017.10460چکیده
مقدمه بیماری سل یکی از معضلات مهم بهداشتی و یکی از کشندهترین بیماریهای عفونی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه میباشد که به واسطه باسیل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد شده که برای درمان آن از آنتی بیوتیکهای ایزونیازید، ریفامپین، پیرازینامید و اتامبوتول استفاده میشود، با توجه به کاهش فعالیت این آنتی بیوتیکها و بروز مقاومت نسبت به آنها و افزایش سویه های MDR در سراسر جهان، نیاز به بررسی آنتی بیوتیک های خط دوم درمان سل مانند فلوروکوئینونها و درمانهای جایگزین احساس میشود. فلوروکوئینونها به دلیل خواص فارماکوکنتیک و فارماکودینامیک بالاتر، فعالیت گسترده و قوی بر علیه مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و عوارض جانبی و سمیت کمتر مورد توجه هستند و در حال حاضر جهت درمان سل حساس به دارو مورد تایید سازمان بهداشت جهانی میباشند و استفاده از آنها باعث کوتاه شدن طول درمان و بهبود نتایج میشود. روش کار در مطالعه حاضر با مرور 170 مقاله به بررسی اثرات فلوروکوئینونها در درمان سل ریوی و MDR-TB پرداخته شد. نتایج فلوروکوئینونها تازه ترین کلاس و قوی ترین داروی مورد استفاده در خط دوم درمان بیماری سل میباشند، که علاوه بر موثر بودن در درمان MDR-TB، جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک های خط اول در رژیم استاندارد محسوب میشوند. این گروه آنتی بیوتیکی شامل سیپروفلوکساسین، افلوکساسین، گاتی فلوکساسین، لوفلوکساسین، موکسی فلوکساسین و... میباشد، که از میان آنها موکسی فلوکساسین و لوفلوکساسین بیشترین فعالیت را داشته وفعالیت بالاتری نسبت به افلوکساسین دارند اما افلوکساسین ایمنی بالاتری دارد همچنین اسپارافلوکساسین نسبت به افلوکساسین و سیپروفلوکساسین فعالتر است و مقاومت آن نسبت به آنها کمتر میباشد. نتیجه گیری فلوروکوئینون ها، به عنوان آنتی بیوتیکی مناسب در درمان MDR-TB و همچنین جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک های خط اول در رژیم استاندارد محسوب میشوند.