فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه خطوط لوله به‌طور گسترده‌ای برای انتقال نفت و گاز در فواصل طولانی مورداستفاده قرار می گیرند؛ بنابراین ارزیابی خطرپذیری آن‌ها می‌تواند به شناسایی خطرات مرتبط و انجام اقدامات لازم برای حذف یا کاهش پیامد حاصل از آن کمک کند. در تحقیق حاضر، از یک سیستم استنتاج فازی (FIS) برای ارزیابی خطرپذیری مسیر خطوط لوله استفاده‌شده است. به این منظور در ابتدا لایه‌های مکانی موردنیاز با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و داده‌های موجود تهیه شد. در گام بعدی نیز پایگاه قوانین سیستم استنتاج فازی بر اساس دانش کارشناسی تهیه شد. در ادامه نقشه‌ی خطرپذیری خطوط لوله نفت و گاز یک‌بار از منظر فنی و یک بار از منظر عوامل محیطی پهنه‌بندی شده و سپس نقشه‌های به‌دست‌آمده به‌منظور تهیه نقشه پهنه‌بندی خطرپذیری نهایی مسیر خطوط لوله باهم تلفیق شدند. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی می‌تواند رویکرد جدید و قابل‌اطمینانی را ازنظر ارزیابی خطرپذیری مسیر خطوط لوله نفت و گاز بر محیط طبیعی پیرامون از منطقه ارائه دهد. تلفیق نقشه خطرپذیری نهایی و مسیر خطوط لوله نفت و گاز موجود در منطقه نفتی مارون نشان داد که 2.8 درصد از کل مسیر خط لوله که معادل 7 کیلومتر طول خطوط لوله است در صورت وقوع حوادث ناشی از خط لوله (مانند: انفجار، آتش‌سوزی، نشت گاز و میعانات نفتی و غیره) می‌تواند خطرپذیرتر از سایر مناطق باشد. این مناطق بیشتر در قسمت‌های جنوبی منطقه واقع بوده و در مسیر جاده‌های اصلی، خطوط برق، پل ها و همچنین زمین های زراعی قرار دارند. درنتیجه پیامدهای ناشی از این حوادث با مدیریت صحیح این موضوع می‌تواند تا قابل‌کنترل باشد.