مادر از دیدگاه دو ادیب معاصر: پروین اعتصامی و انیسه عبّود

نویسندگان

1 دانش آموختة دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.

doi
چکیده

در ادبیات به طور عام و در ادبیات ایران و سوریه به طور خاص، غالباً شخصیت واقعیموجود زن در جامعه ترسیم شده؛ و از آنجا که همیشه ادبیات آینة تمام نمای زندگی واقعی و واقعیت اجتماع است، می توان از این مقوله ها دریافت که زن در جامعه نقش مهم وکلیدی دارد و اینکه آیا در جامعة ایران و سوریه به زن چنین بهایی داده شده است یا نه، خود جای بحث است.آنچه مسلّم است، نتیجة حاصل از این تحقیق که برگرفته از رمان النعنع البرّی از انیسه زن عبود در سوریه و دیوان پروین اعتصامی و افکار او در ایران است، این است کهبه عنوان مادر، معمولاً سنگ صبور و مرکز مهر و عطوفت خانواده، و در بسیاری از موارد،سپر بلای فرزندان خود است. اما زن به عنوان یک همسر، متأسفانه جایگاه قاب لتوجهی ندارد و مردان در این جوامع،همیشه خود را سرآمد و فرمانده و ب هنوعی، ارباب همسر خود می دانند و به این ترتیب، شخصیت زنان را تحقیر می کنند. البته حضور زن در محافل علمی و عرصه های مختلففعالیت های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی تقریباً کمرنگ است و آنچه بیشتر مشاهدهمی شود، دربین نسل جوان است که متأسفانه این حضور، حضوری متأثر از فرهنگ هایغربی است، یعنی بیش از آنکه به علم و دانش اهمیت داده شود، در چنین محافلی بهمسائل جانبی، ازجمله بدحجابی و غر بزدگی گرایش و سوق داده می شوند.

کلیدواژه‌ها