اشتراک عینی در پاره ای از اشعار کیتس و سهراب سپهری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد دانشگاه آزاد واحد اراک.

2 استادیار دانشگاه رازى واحد کرمانشاه.

doi
چکیده

اشتراک عینی، شیوة بیان غیرمستقیم احساسات و عواطف است. به بیانی دیگر، شاعربا استفاده از آرایه های ادبی )استعاره، تمثیل، تشبیه و تناق ضنما، ...( و به کارگیری اشیا، موقعیت هاى مشخص، زنجیرة حوادث و یا عکس العمل هایى، احساسات خود را به بیانیقرار م یدهد. در نتیجه، آن واکنش شعر به تصویر می کشد و خواننده را دربرابر صحنةعاطفی را که شاعر قصد برانگیختن آن را در خواننده دارد، برم یانگیزد، بی آنکه آناحساس را آشکارا بیان کند. این گونه می نماید که تاکنون تحقیق برجسته و قاب لتوجهی از اشتراک عینی از این دو شاعر دیده نشده است. این دفتر بر آن است تا فن اشتراکعینی را در اشعار جان کیتس انگلیسى و سهراب سپهری بیابد. از اشعار جان کیتس که بررسی م یشوند، می توان از این موارد نام برد: اولین نگاه به هومر اثر چپمن، اندیمیون،قصیده ای برای بلبل، دربارة مرگ، قصیده ای درباب پاییز، نغمة تضادها، گلدان یونانی؛ و ازاشعار سپهری می توان مسافر، همیشه، و چه تنها، با مرغ پنهان، صدای پای آب، واحه ایدر لحظه، ساده رنگ، تنهای منظره و پیامی در راه را نام برد.

کلیدواژه‌ها