ماهیت تعهدات متقابل و تبعی متصدیان حملونقل اولیه و ثانویه دریایی کالا با مطالعه تطبیقی حقوق ایران و کنوانسیونهای لاهه، هامبورگ و روتردام
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، ,واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.
2 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران /نویسنده مسئول/
doi
10.30495/alr.2021.684634چکیده
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تعهدات متصدی اولیه و ثانویه و تشخیص ماهیت حقوقی تعهدات آنهاست؟ و آیا واگذاری قسمتی از تعهدات قابلتصور است یا خیر؟ ابتدا مشخص گردید طبق قانون ایران و کنوانسیونهای سهگانه تعهدات طرفین، تعهدات تبعی ناشی از آن برگرفته از قرارداد میباشد. در ادامه، ماهیت حقوقی تعهد متصدی حملونقل مبنی بر سالم رساندن کالا بررسی شده و معلوم گردیده در قانون دریایی ایران و لاهه- ویزبی تعهد متصدیان از نوع تعهد به وسیله است.روش شناسی: پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیل انجام شده است.یافته ها و نتیجه گیری: با مقایسه سه کنوانسیون و قانون دریایی ایران پی بردیم در زمان واگذاری قسمتی از تعهدات از سوی متصدی حمل اولیه به ثانویه در قانون ایران و کنوانسیونهای لاهه مقررهای پیشبینی نشده است، اما در کنوانسیون هامبورگ و روتردام تعهدات متصدی ثانویه ذکر شده و همینطور در مقررات هامبورگ به عهده گرفتن هر گونه تعهد اضافه بر قرارداد در صورت رضایت متصدی ثانویه موثر است. ماهیت تعهدات متصدیان بر حسب نوع تعهد متفاوت خواهد بود. در رابطه با تعهد، قابلیت دریانوردی کشتی این تعهد از نوع تعهد به وسیله، اما تعهد حمل کالا از مبدا به مقصد از نوع تعهد به نتیجه می باشد.
