ارائه مدل پویای تصمیم گیری سرمایه گذار در شرایط زیان با استفاده از PLS
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد، مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر دو متغیر حجم کل زیان و زمان سپری شده در موقعیت زیان بر سازگاری سرمایه گذار و به تبع آن تأثیر سازگاری بر تصمیمات آتی سرمایه گذار است. هنگامی که سرمایه گذار با زیان سازگاری می یابد، نقطه مرجع ذهنی وی کاهش می یابد، این تغییر در نقطه مرجع فرآیندی پویاست که با هر بار دریافت اطلاعات رخ می دهد. تغییر پویا نقطه مرجع، همراه با تغییر در انتظارات نسبت به عملکرد آتی سهم بر تصمیم نگهداری یا فروش سهم تأثیر می گذارد. در این پژوهش روابط هر یک از این متغیرها همراه با روابط درونی آنها در شرایط آزمایشی پویا با بهره گیری از نسل دوم معادلات ساختاری روش حداقل مربعات جزئی بررسی شده است. نتایج نشان داد که افزایش حجم زیان و زمان سپری شده در موقعیت زیان سبب سطح سازگاری بالاتر می شود، که این سطح سازگاری بالاتر به طور غیر مستقیم از طریق تأثیر بر انتظارات بر نوع تصمیم (تسلیم/نگهداری) موثر است.
