ارزیابی شاخص‌های تنوع زیستی علف‌های هرز مزارع توت‌فرنگی استان کردستان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

4 پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی کردستان، سنندج، ایران

doi
چکیده

گیاه توت‌فرنگی منسوب به جنس Fragaria و خانواده Rosaceae است. یکی از مشکلات کشت این محصول، علف‌های هرز و کنترل آن‌هاست. به همین منظور مطالعه‌ای در مورد فلور علف‌های هرز در مناطق زیرکشت توت‌فرنگی روستاهای منطقه مریوان و کامیاران در استان کردستان انجام گرفت. از مزارعی که در این دو منطقه بودند نمونه‌برداری صورت گرفت. در منطقه کامیاران 13 مزرعه در 6 روستا و در منطقه مریوان نیز 11 مزرعه مربوط به 11 روستا انتخاب شدند. نتایج بررسی فلور علف‌هرز نشان داد، غالب‌ترین علف‌های هرز مزارع توت‌فرنگی منطقه کامیاران مربوط به علف‌های هرز پهن‌برگ شامل پیچک صحرایی (Convolvulus arvensis L.)، خارلته (Cirsium arvense L.)، تلخه (Acroptilon repens L.) ، چسپک (Setaria viridis L.)، سیر وحشی (Allium canadense L.) و ماشک (Vicia persica Boiss.) به ترتیب با شاخص غالبیت 5/200،200، 72/193، 48/193، 24/192و24/190 بود که سه نمونه اول از علف‌های هرز چندساله و ماشک جزو علف‌های هرز یک‌ساله بود. در بین علف‌های هرز باریک برگ یک‌ساله، علف هرز چسبک (Setaria viridis L.) بیشترین شاخص غالبیت (48/193) را به خود اختصاص داد. در منطقه مریوان تمامی گونه‌ها دارای شاخص غالبیت بالایی بودند ولی گونه‌های خرفه (Portulaca oleracea L.) و مرغ (Cynodon dactylon L.) از شاخص غالبیت بالاتری نسبت به سایر علف‌های هرز برخوردار بودند.