بررسی تاثیر مدیریت تلفیقی کودهای زیستی و شیمیایی بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، قزوین، ایران
doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2024-3091190چکیده
این پژوهش با هدف ارزیابی تاثیر سیستمی تغذیه تلفیقی شیمیایی باکتریایی بر عملکرد و اجزای عملکرد در مراحل رشد گندم در سال 1397در محل ایستگاه تحقیقات کشاورزی اسماعیل آباد با اعمال تیمارهای: دو سطح کود زیستی B1: تلقیح بذر با کود زیستی، B2: بذر تلقیح شده استریل، سه سطح کود نیتروژنی N1 :کاربرد کود نیتروژنی 20 درصد کمتر از توصیه، N2: کاربرد کود نیتروژنی برابر توصیه ، N3 : کاربرد کود نیتروژنی 20 درصد بیشتر از توصیه در 4 تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی به مرحله اجرا در آمد. نتایج نشان داد که با کاربرد تیمار B2N2 میزان عملکرد دانه نسبت به B2N1 و B2N3 به ترتیب 14/16 درصد و 36/16 درصد بالاتر بود. با کاربرد تیمار B2N2 وزن هزار دانه نسبت به B2N1 و B2N3 به ترتیب 05/11 درصد و 92/6 درصد بالاتر بود. میزان عملکرد دانه در اثر ساده کود نیتروژنی با تیمار کاربرد کود بر اساس توصیه نسبت به کاربرد کود به میزان 20 درصد کمتر از توصیه 20/12 درصد و نسبت به کاربرد کود به میزان 20 درصد بالاتر از توصیه، 67/16 درصد افزایش یافت که کاملاً معنیدار بود. تاثیر کاربرد توام کود زیستی و نیتروژنی به حالت تلقیح شده استریل کاملاً محسوس بود. بنابراین با کاربرد کودهای زیستی و نیتروژنی افزایش عملکرد گندم و اجزای آن به دست آمد به طوری که در شرایط استریل و شاهد منفی چنین نتایجی حاصل نشد که نشان دهنده اهمیت سیستم تغذیه تلفیقی شیمیایی باکتریایی در مراحل مختلف رشد گندم است.