مروری بر مقاومت آنتی بیوتیکی هلیکوباکتر پیلوری در ایران و جهان

نویسندگان

1 گروه میکروب شناسی و ویروس شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران

2 مرکز تحقیقات گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 مرکز تحقیقات مقاومتهای میکروبی، پژوهشکده بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران

4 مرکز تحقیقات گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 کارشناس ارشد ژنتیک،دانشگاه علوم پزشکی مشهد،مشهد،ایران

doi
10.22038/mjms.2017.10191
چکیده

مقدمه  هلیکوباکتر پیلوری تقریبا 50% افراد را در سرتاسر دنیا آلوده کرده است. میزان بروز سالانه ی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته به ترتیب 15-4% و 5/0%می­باشد که میزان قابل توجهی محسوب می شود. هدف از این مطالعه، مروری بر مقاومت آنتی بیوتیکی در ایران و سایر نقاط جهان می­باشد. روش کار با استفاده از پایگاه­های اطلاعاتی Scopus, Pubmed، (SID),ISI , ،Embase وGoogle scholar جستجوی کامل جهت دستیابی مقالات مختلف برای این مطالعات انجام شد. در این مطالعه تعدادی از مقالات انجام شده در ایران(20 عدد)، آسیا (8 عدد)، آفریقا (3 عدد)، آمریکا (2 عدد) و اروپا (17 عدد) انتخاب گردید. مقالات از بازه­ی زمانی 1994 تا 2014 انتخاب شدند. نتایج در مطالعاتی که در ایران صورت گرفته، مقاومت به مترونیدازول بسیار بالا بوده است(4/57 %)  که با نتایج حاصله از دیگر کشورهای آسیایی تقریبا هم­خوانی دارد (6/46 %) اما متوسط مقاومت در ایران نسبت به کشورهای آفریقایی(55/97 %) پائین­تر است. متوسط میزان مقاومت به سیپروفلوکساسین در ایران با توجه به مطالعات اندکی که صورت گرفته(5/18 %) می­باشد. در  مطالعاتی که در اروپا و به طور دقیق­تر در مطالعه­ای که در فرانسه انجام شده است(2/13 %)و در ایتالیا(47/39 %) گزارش شده است.