جمالیات التشکیل الإیقاعي في دیوان الشاعر
نویسندگان
1 الدکتوراة في اللغة العربیة وآدابها، جامعة العلامة الطباطبائی، طهران، ایران. shahrzad.soleyman@yahoo.com
2 أستاذة قسم اللغة العربیة وآدابها، كلیة الآداب، جامعة الزهراء، طهران، إیران
doi
چکیده
ریتم توالی منظم گروهی از عناصر است که با یکدیگر ترکیب شده ان د. ریتمِ شعری مجموعه ای از یک سیستم معین است که همه سطوح زبانی مانند سطوح موسیقایی، آوایی، صرفی، دستوری، معنایی و روانشناختی را گرد هم آورده وآن از تراکم و اختلاط تمام سطوح حاصل می شود. ریتم در میان ویژگیهای بارز شعر شاعرانه حرف اول را میزند، زیرا میتوان آن را یکی از برجستهترین عناصر آن و قاعدهای اساسی برای افزایش زیباییشناسی متن دانست. علی محمود طه یکی از شاعرانی به شمار می آید که از موسیقی برای بیان حالات روانی استفاده می کرد و موسیقی ای را که بیانگر لطیف ترین ارتعاشات عصبی انسان است، را تحسین می نمود.این پژوهش با تکیه بر رویکرد توصیفی و تحلیلی به بررسی ریتم خارجی وداخلی در شعر علی محمود طه می پردازد.بنابراین در مورد ریتم خارجي، سعی کردیم بسامد قافیه در اشعار شاعر و نقش های قافیه در آن را بررسی کنیم، در مورد ریتم داخلی، به جناس، تکرار، رد العجز على الصدر، مناسبت، هارمونی صوتی، و وحى صوتی پرداختیم. بررسی ها نشان داد که شاعر در تلاش برای شکل دادن به ساختار موزون اشعار خود و غنا بخشیدن به لحن برآمده از ریتم های خارجی و داخلی بوده و موسیقی به عنوان پدیده کلی در شعر او، موسیقی ای زیبا به شمار می آید که در آن کلمات به شکل سنجیده ای آورده شده وبحرها نیکو شمرده می شود وقافیه ها افسونگر می باشد.