تأثیر پیریدوکسین بر شاخص‌های جوانه‌زنی و صفات بیوشیمیایی بذور نسترن کوهی (Rosa canina)

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2024-1128703
چکیده

برای بررسی تیمار پیریدوکسین بر درصد جوانه‌زنی، برخی صفات رویشی و فعالیت آنزیمی بذور نسترن کوهی، آزمایشی به صورت طرح آماری کاملاً تصادفی با پیش‌تیمار بذور با سه غلظت 01/0، 02/0 و 03/0 درصد پیریدوکسین صورت گرفت. بذرهای نسترن کوهی تیمار شده در داخل ژرمیناتور در دمای 25±2 درجه سانتی‌گراد، شدت نور 1000 لوکس و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی قرارداده شدند. صفاتی از جمله درصد جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه و ساقه‌چه، وزن تر و خشک گیاهچه، فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز اندازه‌گیری شد. داده‌های به‌دست آمده با نرم‌افزار آماری SPSS آنالیز گردید. مقایسه میانگین‌ها با آزمون چند دامنه دانکن در سطح احتمال 1 و 5 درصد صورت گرفت. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که تیمار پیریدوکسین اثر معنی‌داری بر درصد جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه و ساقه‌چه، وزن تر گیاهچه (در سطح احتمال 1 درصد) و بر وزن خشک گیاهچه، فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز (در سطح احتمال 5 درصد) داشت. همچنین بیشترین درصد جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه و ساقه‌چه، وزن تر و خشک گیاهچه، فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز در تیمار پیریدوکسین 03/0 درصد بود. بطورکلی تیمار بذرها با غلظت‌های مختلف پیریدوکسین موجب بهبود درصد جوانه‌زنی، صفات رویشی و فعالیت آنزیمی بذرهای نسترن کوهی شد. لذا، می‌توان پیش‌تیمار پیریدوکسین را برای بهبود جوانه‌زنی و رشد گیاهچه توصیه کرد.