تبیین اثربخشی قصه‌گویی دیجیتال بر فرهنگ آموزشی و یادگیری درس ریاضی؛ مطالعۀ موردی پایۀ ششم ابتدایی

نویسندگان

1 گروه علوم‌تربیتی، واحد ملایر، دانشگاه آزاداسلامی، ملایر، ایران.

2 گروه علوم تربیتی، واحد ملایر، دانشگاه آزاداسلامی، ملایر، ایران.

doi
چکیده

قصه‌گویی دیجیتال به‌عنوان روشی نُوین در آموزش، با تلفیق فناوری و روایت، می‌تواند تجربۀ یادگیری فعال و تعامل اجتماعی را تقویت کند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر قصه‌گویی دیجیتال در فرهنگسراهای آموزشی بر توسعۀ مهارت‌های اجتماعی و یادگیری شرکت‌کنندگان بود. روش‌تحقیق نیمه‌تجربی با طرح گروه کنترل نابرابر به‌کار گرفته شده است. جامعۀ آماری شامل شرکت‌کنندگان دختر به‌صورت تصادفی بود و نمونه 34نفر (17نفر گروه آزمایش و 17نفر گروه کنترل)، به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل آزمون‌های تشریحی معلم‌ساخته و مقیاس‌های سنجش عملکرد یادگیری و مشارکت اجتماعی بود. روایی ابزارها توسط متخصصان و پایایی آن‌ها با آلفای کرونباخ 85/0 تأیید شد. داده‌ها بااستفاده‌از نرم‌افزار SPSS و آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج نشان‌دادکه قصه‌گویی دیجیتال به‌طور معناداری (001/0P<)، عملکرد تحصیلی (میانگین پس‌آزمون: 51/3)، مهارت‌های اجتماعی و یادگیری فعال (میانگین پس‌آزمون: 88/3)، گروه آزمایش را بهبود بخشید و انگیزه، تعامل و یادگیری پایدار را تقویت کرد. یافته‌ها حاکی از آن است‌که قصه‌گویی دیجیتال در محیط‌های آموزشی، ازجمله فرهنگسراها، می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر برای تقویت مهارت‌های اجتماعی و یادگیری فعال مورداستفاده قرار گیرد