ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیک، آنزیمی و عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بريده آلسترومريا (Alstroemeria spp.) رقم fuji با استفاده از اسانس‌هاى گياهى

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد، گروه علوم باغبانی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

2 دانشیار، گروه علوم باغی و زراعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2024-1187343
چکیده

این تحقیق برای بررسی تاثير اسانس‌هاى مختلف گياهى بر برخی خصوصیات کمی، کیفی و عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بريده آلسترومريا ( Alstroemeria spp. )، به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح آماری کاملاً تصادفی با 11 تیمار، 3 تکرار و هر تکرار حاوی 5 شاخه گل، اجرا شد. گل‌های آلسترومریا پس از برداشت در محلول‌های نگهدارنده حاوی تیمول، سینئول و منتول با سطوح 25، 50 و 75 میلی‌گرم در لیتر به همراه ساکارز 3 درصد، قرارگرفت. آب مقطر و ساکارز 3 درصد نیز به عنوان شاهد بکاررفت. نتایج حاصل نشان داد که تیمار سینئول 75 میلی‌گرم در لیتر بیشترین تاثیر را در بهبود شاخص ثبات غشاء سلول، میزان جذب محلول، فعالیت آنزیم پلی‌فنل‌اکسیداز و عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بریده آلسترومریا داشت. بیشترین وزن تر نسبی، میزان مواد جامد محلول ساقه و آنتوسیانین گلبرگ تیمار منتول 75 میلی‌گرم در لیتر به‌دست آمد. تیمار تیمول 75 میلی‌گرم در لیتر بیشترین تاثیر را در افزایش محتوای کلروفیل کل برگ و فعالیت آنزیم‌‌ پراکسیداز نسبت به تیمار شاهد داشت. همچنین بیشترین عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بريده آلسترومريا با 3/16 روز در تیمار سینئول 75 میلی‌گرم در لیتر و کمترین با 7/9 روز در تیمار شاهد بود. لذا، با توجه به نتایج تحقیق می‌توان استفاده از اسانس‌های گیاهی را برای بهبود عمر پس از برداشت گل‌های شاخه بریده آلسترومریا توصیه کرد.