روند فراگیر شدن هویت انقلاب اسلامی ایران در مسیر پیروزی از منظر پژوهش‌های تاریخ محلی

نویسندگان

1 دکتری علوم سیاسی، (گرایش مسائل ایران)، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 استاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران .

3 استاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

4 استاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22034/irs.2025.503345.1256
چکیده

با وجود چندمتغیره‌بودن انقلاب به عنوان ابرپدیدۀ اجتماعی و سیاسی، آنچه نقطۀ مرکزی محسوب می‌شود، چگونگی شکل‌گیری و گسترش هویت انقلاب است. چنان‌که ماهیت اسلامی انقلاب سال 1357 ایران نیز محصول روند هویت‌بخشی برمبنای اسلام سیاسی به رهبری امام خمینی بوده است. در این مقاله تلاش می‌شود تجربۀ گسترش هویت انقلاب اسلامی در استان‌های مختلف، مورد واکاوی قرار گیرد. روش مورد استفاده در این مقاله از نوع کیفی با راهبرد فراترکیب خواهد بود. مقاله درصدد پاسخ‌گویی به این سؤال است که شکل‌گیری و گسترش هویت اسلامی در انقلاب 1357 ایران در شهرهای مختلف، چگونه صورت گرفته است؟ یافتۀ این پژوهش نشان می‌دهد به‌دنبال ترسیم هویتی فراگیر در قالب اسلام سیاسی برای جنبش انقلابی توسط امام خمینی، به‌تدریج سایر کنشگران متأثر از اندیشه‌ها و گرایش‌های فکری مختلف و عموم مردم در پهنۀ جغرافیای ایران، جهت‌گیری کنشگری انقلابی خود را با تأسی از هویت اسلام سیاسی پیش برده‌اند.