مطالعۀ تأثیر عناصر فرهنگی در توسعۀ پایدار با میانجیگری خاصگرایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعهشناسی، واحد علوموتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، گروه جامعهشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه جامعهشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
عناصر فرهنگی نقش مهمی در توسعۀ پایدار هر جامعهای دارد. درواقع فرهنگ عامل اصلی و بهعبارتی موتور توسعه است و خاصگرایی درکنار آن میتواند نقش بهسزایی داشته باشد. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر عناصر فرهنگی در توسعۀ پایدار اردبیل با میانجیگری خاصگرایی موردمطالعۀ شهروندان اردبیل در سال 1400شمسی میباشد. پژوهش پیشرو از نوع توصیفی-همبستگی و هدف کاربردی میباشد. جامعۀ آماری شامل شهروندان 65-18ساله شهر اردبیل به تعداد 605992 بود. بنابراین بااستفادهاز فرمول کوکران، تعداد 450نفر از شهروندان با نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه محقق ساخته که پایایی آن برابر با 85/0 بوده استفاده شده است. بدینسان، دادهها بابهکارگیری آزمونهای پیرسون، رگرسیون و تحلیل مسیر به کمک نرمافزار SPSS موردتحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد بین عناصر فرهنگی و خاصگرایی با توسعۀ پایدار رابطۀ مثبت و بین عناصر فرهنگی با خاصگرایی رابطۀ منفی وجود دارد. تحلیل رگرسیونی و مسیر نشان دادکه 61درصد از تغييرات توسعۀ پایدار به کمك متغيرهای مستقل قابلتبيين است همچنین عناصر فرهنگی 62/0 و خاصگرایی 53/0 بر توسعۀ پایدار اثر مستقیم دارند. برای رسیدن به توسعۀ پایدار میبایست به عناصر فرهنگی و خاصگرایی توجه کرد تا بتوان آیندهای بهتر برای افراد جامعه درست کرد. درنتیجه توجهبه قابلیتهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و استفادۀ بهینه از پتانسیلها میتواند نقش مهمی دراین خصوص داشته باشد.
