اثر زوال مصنوعی بر خصوصیات جوانهزنی و استفاده از ذخایر بذر لوبیا
نویسندگان
doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2025-1203932چکیده
این مطالعه به منظور بررسی اثر زوال مصنوعی بر جوانهزنی بذور و رشد هتروتروفیک گیاهچه لوبیا اجرا شد. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل سطوح مختلف زوال مصنوعی به مدت 12، 24 ،36، 48، 60، 72 و 84 ساعت بودند. نتایج نشان داد اثر تیمار زوال تسریع شده بر صفات درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی بذر، هدایت الکتریکی، طول ریشهچه، طول ساقهچه، وزن خشک گیاهچه، شاخص قدرت بذر، وزن خشک لپههای باقیمانده، میزان استفاده از ذخایر، کارایی استفاده از ذخایر بذر و کسر ذخایر پویا شده معنیدار گردید. نتایج مقایسات میانگین نشان داد افزایش مدت زمان زوال بذر منجر به کاهش درصد و سرعت جوانهزنی بذر گردید به طوری که در شرایط زوال 84 ساعته درصد جوانه زنی از 96 به 21 درصد و سرعت جوانهزنی از 033/0به 018/0 در ساعت رسید. میزان هدایت الکتریکی نیز با افزایش مدت زمان انبارداری طبیعی به دلیل عدم توانایی غشاها در حفظ انسجام خود افزایش یافت و در شرایط زوال به مدت 84 ساعت به 71 میکروزیمنس بر سانتیمتر رسید. با افزایش شدت زوال از 12 تا 84 ساعت طول ریشهچه و ساقهچه کاهش یافت و مشاهده شد که طول ریشهچه و ساقهچه در این دو تیمار به ترتیب برابر با 5/2 و 8/2 سانتیمتر بود. با افزایش مدت زمان زوال بذرها از 12 تا 84 ساعت وزن لپههای باقیمانده بذر لوبیا افزایش یافته به طوری که بالاترین میزان وزن لپهها به میزان 186 میلیگرم در تیمار زوال مصنوعی به میزان 84 ساعت به دست آمد. کمترین میزان استفاده از ذخایر بذر به میزان 18 میلیگرم در بذر در شدیدترین سطح زوال بذر یعنی سطح 84 ساعت به دست آمد.