تبیین بازتاب هوش‌مصنوعی در محیط‌های آموزشی ترکیبی بر ارتقاء تعاملات‌اجتماعی دانش‌آموزان ابتدایی (مطالعۀ موردی: شهر تویسرکان)

نویسندگان

1 گروه علوم‌تربیتی، واحد ملایر، دانشگاه آزاداسلامی، ملایر، ایران.

2 گروه علوم‌تربیتی، واحد ملایر، دانشگاه آزاداسلامی، ملایر، ایران.

doi
چکیده

آموزش، به‌عنوان یکی‌از ارکان توسعۀ جوامع، با بهره‌گیری از فناوری‌های نُوین ازجمله هوش‌مصنوعی در محیط‌های آموزشی ترکیبی، پتانسیل قابل‌توجهی برای ارتقای تعاملات‌اجتماعی و هویت‌فرهنگی دانش‌آموزان دارد. هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش‌های مبتنی‌بر هوش‌مصنوعی به‌مثابۀ انگیزۀ تحصیلی، عملکرد تحصیلی، تعاملات‌اجتماعی و مهارت‌های تفکر انتقادی و حل‌مسئله بود. مطالعۀ حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر تویسرکان بود که نمونه‌ای 60نفری (30نفر گروه آزمایش و 30نفر گروه کنترل)، به‌صورت هدف‌مند و تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها بااستفاده‌از پرسش‌نامه‌های استاندارد و معدل کلاسی برای عملکرد تحصیلی جمع‌آوری شد. روایی و پایایی ابزارها تأیید گردید و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های (K-S test)، (S-W test)، (Levene’s test) و (MANCOVA)، انجام شد. نتایج نشان‌دادکه آموزش مبتنی‌بر هوش‌مصنوعی به‌طور معنی‌داری (001/0P<)، انگیزۀ تحصیلی (66/7واحد)، عملکرد تحصیلی (97/3واحد)، تعاملات‌اجتماعی (33/4واحد) و به‌ویژه تفکر انتقادی و حل‌مسئله (90/8واحد با میزان تأثیر 769/0)، را بهبود بخشیده است. این یافته‌ها بر نقش مؤثر هوش‌مصنوعی در ارتقای کیفیت یادگیری و تقویت هویت‌فرهنگی دانش‌آموزان تأکید دارند و پیشنهاد می‌کنند که ادغام این فناوری در محیط‌های آموزشی ترکیبی می‌تواند زمینه‌ساز آمادگی بهتر دانش‌آموزان برای چالش‌های دنیای مدرن باشد.