اثر برخی محرک¬های زیستی و حجم بستر کشت بر صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمه¬ای (Capsicum annuum)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2025-1206332
چکیده

کوکوپیت پرمصرف ترین بستر مورد استفاده در ایران است اما افزایش قیمت آن در سال­های اخیر، نیاز به بازبینی در کاهش حجم این نوع بستر جهت تولید نشاء را ضروری ساخته است. به منظور بررسی تاثیر برخی محرک‌های زیستی و حجم بستر کشت بر صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمه­ای در شرایط گلخانه، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۱۲ تیمار و سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل محرک زیستی در چهار سطح (بدون محرک زیستی، اسید آمینه یک در هزار، عصاره جلبک دریایی یک در هزار، اسید آمینه یک در هزار + عصاره جلبک دریایی یک در هزار) و حجم بستر کشت در سه سطح (40، 80 و 120 سی سی) بودند. نتایج نشان داد اثر متقابل محرک زیستی و حجم بستر کشت بر صفات ارتفاع نشاء، سطح برگ، وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، کلروفیل a، b و کل، شاخص کلروفیل و کاروتنوئید ها در سطح یک درصد معنی­دار شد. بیشترین وزن تر اندام هوایی (31/5 گرم) در تیمار کاربرد ترکیبی محرک­های زیستی اسید آمینه و عصاره جلبک با حجم بستر 120 سی­سی و کمترین وزن تر اندام هوایی (07/2 گرم) در تیمار شاهد با حجم بستر 40 سی­سی به دست آمد. بر اساس نتایج این تحقیق کاربرد ترکیبی اسید آمینه و عصاره جلبک دریایی در حجم بستر 120 سی­سی بهترین تاثیر را در بهبود صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمه­ای داشت.