اثر برخی محرک¬های زیستی و حجم بستر کشت بر صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمه¬ای (Capsicum annuum)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2025-1206332چکیده
کوکوپیت پرمصرف ترین بستر مورد استفاده در ایران است اما افزایش قیمت آن در سالهای اخیر، نیاز به بازبینی در کاهش حجم این نوع بستر جهت تولید نشاء را ضروری ساخته است. به منظور بررسی تاثیر برخی محرکهای زیستی و حجم بستر کشت بر صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمهای در شرایط گلخانه، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۱۲ تیمار و سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل محرک زیستی در چهار سطح (بدون محرک زیستی، اسید آمینه یک در هزار، عصاره جلبک دریایی یک در هزار، اسید آمینه یک در هزار + عصاره جلبک دریایی یک در هزار) و حجم بستر کشت در سه سطح (40، 80 و 120 سی سی) بودند. نتایج نشان داد اثر متقابل محرک زیستی و حجم بستر کشت بر صفات ارتفاع نشاء، سطح برگ، وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، کلروفیل a، b و کل، شاخص کلروفیل و کاروتنوئید ها در سطح یک درصد معنیدار شد. بیشترین وزن تر اندام هوایی (31/5 گرم) در تیمار کاربرد ترکیبی محرکهای زیستی اسید آمینه و عصاره جلبک با حجم بستر 120 سیسی و کمترین وزن تر اندام هوایی (07/2 گرم) در تیمار شاهد با حجم بستر 40 سیسی به دست آمد. بر اساس نتایج این تحقیق کاربرد ترکیبی اسید آمینه و عصاره جلبک دریایی در حجم بستر 120 سیسی بهترین تاثیر را در بهبود صفات مورفوفیزیولوژیکی نشاء فلفل دلمهای داشت.