اثر کاربرد کودهای زیستی و شیمیایی بر اجرای عملکرد و پروتئین دانه لوبیا قرمز در تراکم‏های مختلف بوته در شرایط آب و هوایی استان لرستان

نویسندگان

1 استادیار، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران،

2 کارشناسی‌ارشد، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

3 استادیار، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
https://doi.org/10.71829/biology-2025-1206796
چکیده

این مطالعه به منظور بررسی تأثیر کاربرد کود شیمیایی و بیولوژیک نیتروژنه و تراکم بوته بر ویژگی‏های زراعی و میزان پروتئین لوبیا قرمز انجام شد. آزمایش به صورت اسپلیت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوک‏های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. در کرت‏های اصلی تیمار تراکم بوته ( 30، 40 و 50 بوته در متر مربع)، در کرت‏های فرعی کود نیتروژن (120 و 144 کیلوگرم در هکتار) و در کرت‏های فرعی فرعی تیمار کود زیستی (شاهد، ریزوبیوم، نیتروکسین و مخلوط این دو کود) قرار گرفتند. نتایج نشان داد اجزای عملکرد دانه تحت تأثیر تیمارهای مختلف آزمایش قرار گرفتند به طوری که بالاترین میزان عملکرد دانه به مقدار 3690 کیلوگرم در هکتار در تیمار کاربرد هم‏زمان دو کود زیستی نیتروکسن و ریزوبیوم به همراه کود شیمیایی نیتروژن و در تراکم 40 بوته در متر مربع حاصل شد. در تراکم 50 بوته در متر مربع و کاربرد کود شیمیایی نیتروژن بالاترین میزان عملکرد بیولوژیک به میزان 9111 کیلوگرم در هکتار حاصل گردید. میزان پروتئین دانه نیز تحت تأثیر تیمارهای آزمایش قرار داشت و بالاترین میزان عملکرد پروتئین به میزان 842 کیلوگرم در هکتار در تراکم 50 بوته در متر مربع به همراه کاربرد کود شیمیایی نیتروژن و کاربرد هم‏زمان نیتروکسین و ریزوبیوم حاصل گردید. براساس نتایج حاصل از این مطالعه مشخص شد که جهت دستیابی به بالاترین میزان عملکرد دانه لوبیا در دو منطقه دورود و بروجرد می‏توان تیمار کاربرد هم‏زمان دو کود زیستی نیتروکسن و ریزوبیوم به همراه کود شیمیایی نیتروژن و در تراکم 40 بوته را توصیه نمود.