تاثیر مقادیر مصرف هیومیک اسید، جلبک دریایی و میکوریزا بر عملکرد، کیفیت الیاف و قابلیت هضم یونجه در همدان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 استادیار، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران،
doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2025-1206319چکیده
به منظور بررسی اثر مقدار مصرف هیومیک اسید، مایکوریزا و جلبک دریایی بر عملکرد و کیفیت علوفه یونجه همدانی آزمایشی در شهرستان کبودرآهنگ واقع در استان همدان به اجرا درآمد. آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عوامل مورد بررسی شامل تیمار مایکوریزا در دو سطح کاربرد و عدم کاربرد، اسید هیومیک در سه سطح شاهد، 5/2 لیتر در هکتار (دوز توصیه شده توسط شرکت سازنده) و 5 لیتر در هکتار و عصاره جلبک دریایی در سه سطح شاهد، 1 کیلوگرم در هکتار (دوز توصیه شده توسط شرکت سازنده) و 5/1 کیلوگرم در هکتار بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد عوامل مورد بررسی دارای اثرات متفاوتی بر صفات اندازهگیری شده بودند. بیشترین ارتفاع بوته یونجه مربوط به کاربرد 5 لیتر در هکتار اسید هیومیک (38/74 سانتیمتر) و کاربرد 5/1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی به همراه 20 گرم در متر مربع قارچ میکوریزا (34/86 سانتیمتر) بود. بیشترین عملکرد علوفه تر با میانگین 72/27 تن در هکتار مربوط به کاربرد 5 لیتر در هکتار اسید هیومیک بود. بیشترین علوفه خشک با میانگین 93/11 تن در هکتار مربوط به کاربرد 5/1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی به همراه 20 گرم در متر مربع قارچ میکوریزا بدست آمد. بیشترین درصد فیبر با میانگین 55/20 درصد از تیمار عدم کاربرد قارچ میکوریزا و عدم کاربرد جلبک دریایی بدست آمد. همچنین بیشترین عملکرد فیبر با میانگین 5/1930 کیلوگرم در هکتار از کاربرد قارچ میکوریزا و کاربرد 1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی حاصل شد. بیشترین الیاف خام با میانگین 38/28 درصد از تیمار عدم کاربرد قارچ میکوریزا و جلبک دریایی بدست آمد.