تاثیر مقادیر مصرف هیومیک اسید، جلبک دریایی و میکوریزا بر عملکرد، کیفیت الیاف و قابلیت هضم یونجه در همدان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار، گروه کشاورزی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران،

doi
https://doi.org/10.71829/BIOLOGY-2025-1206319
چکیده

به منظور بررسی اثر مقدار مصرف هیومیک اسید، مایکوریزا و جلبک دریایی بر عملکرد و کیفیت علوفه یونجه همدانی آزمایشی در شهرستان کبودرآهنگ واقع در استان همدان به اجرا درآمد. آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‏های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عوامل مورد بررسی شامل تیمار مایکوریزا در دو سطح کاربرد و عدم کاربرد، اسید هیومیک در سه سطح شاهد، 5/2 لیتر در هکتار (دوز توصیه شده توسط شرکت سازنده) و 5 لیتر در هکتار و عصاره جلبک دریایی در سه سطح شاهد، 1 کیلوگرم در هکتار (دوز توصیه شده توسط شرکت سازنده) و 5/1 کیلوگرم در هکتار بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد عوامل مورد بررسی دارای اثرات متفاوتی بر صفات اندازه‏گیری شده بودند. بیشترین ارتفاع بوته یونجه مربوط به کاربرد 5 لیتر در هکتار اسید هیومیک (38/74 سانتی‏متر) و کاربرد 5/1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی به همراه 20 گرم در متر مربع قارچ میکوریزا (34/86 سانتی‏متر) بود. بیشترین عملکرد علوفه تر با میانگین 72/27  تن در هکتار مربوط به کاربرد 5 لیتر در هکتار اسید هیومیک بود. بیشترین علوفه خشک با میانگین 93/11 تن در هکتار مربوط به کاربرد 5/1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی به همراه 20 گرم در متر مربع قارچ میکوریزا بدست آمد. بیشترین درصد فیبر با میانگین 55/20 درصد از تیمار عدم کاربرد قارچ میکوریزا و عدم کاربرد جلبک دریایی بدست آمد. همچنین بیشترین عملکرد فیبر با میانگین 5/1930 کیلوگرم در هکتار از کاربرد قارچ میکوریزا و کاربرد 1 کیلوگرم در هکتار جلبک دریایی حاصل شد. بیشترین الیاف خام با میانگین 38/28 درصد از تیمار عدم کاربرد قارچ میکوریزا و جلبک دریایی بدست آمد.