بررسی شاخص های توسعه پایدار شهری با رویکردی مصرف گرایی (مطالعه موردی تبریز)
نویسندگان
1 استاد دانشگاه آزاد
2 دانشجوی دکترای تخصصی رشتۀ جامعه شناسی اقتصاد و توسعه، واحد دهاقان،دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران
3 دانشیار گروه جامعه شناسی داشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
الگوی توسعه پایدار شهری می تواند در شکل های مختلف و بی شماری بسته به تاریخ و منطقه ، فرهنگ ، اقتصاد، اقلیم ، محیط و سیاست نمود پیدا کن. توجه به روند تحولات توسعه نشان ميدهد،که به مرور توسعه از حالت تک بعدي به وضعيتي چند بعدي و جامع نگر تکامل يافته همچنين از جـنبه هـاي فني کاسته شده و بر جنبه هاي زيست محيطي، اجتماعي و انساني، اقتصادی افزوده شده است. اينکه شاخصها، مبناي ارزيابي ميزان تحقق اهداف توسعه و ابزاري براي برنامه ريزي درآمده انـد قابل توجه است. از این رو پرداختن به جنبه های نرم افزاری توسعه در تعاملات انسانی و کیفیت زندگی و نوع واکنش های آنان در بسترهای مهم زندگی اجتماعی می تواند تسهیل کننده این امر باشد که تنها پرداختن محض به مسائل سخت افزاری و اقتصادی در حوزه توسعه پایدار شهری نمی تواند جواب گوی مناسب برای برنامه های توسعه ای باشد، به هر حال توجه به رویکرد های توسعه ای پایدار شهری را می توان در مولفه های زیست اجتماعی انسان در جامعه مورد ارزیابی قرار داد، این امر بخصوص در مصرف گرایی افراد می تواند نمود پیدا کند، که در تحقیق حاضر بدنبال کشف و ارزیابی مولفه های مهم اجتماعی در ارتباط با توسعه پایدار در توسعه شهری با رویکرد مصرف گرایی نتایجی بدست آمده عبارت است از تاثیر شاخص های توسعه برمصرف گرایی و وجود رابطه بین ابعاد شاخص های پایداری شهری و مصرف گرایی می باشد.
